مقالهها و اطلاعات ديگر
اين بخش حاوی گزيدهای از مطالب و نوشتهها پيرامون سوابق دستگيری، بازداشت و محاکمۂ هفت مدير جامعۂ بهائی ايران است.
نقض روند رسيدگی به پروندهها
بر اساس قوانين بينالمللی، هفت مدير محکوم شدۂ جامعۂ بهائی در ايران اصولاً نبايد دستگير میشدند.
ادامه
مبرا ازتمام اتهامها
اتهامهای وارده بر هفت رهبر جامعۂ بهائيان ايران بيانگر عمق تعصب و خصومت نسبت به آنها و نيز ميزان بیاطلاعی از مبانی و تاريخ آئين بهائی است.
ادامه
مؤسسۂ علمی آزاد
از زمان انقلاب در سال ۱۳۵۷ صدها دانشجوی بهائی از دانشگاهها اخراج و هزاران داوطلب ديگر از ورود به دانشگاهها محروم شدهاند. تنها دليل اخراج يا عدم پذيرش اين دانشجويان عضويت آنها در جامعۂ بهائيان ايران بوده است.
ادامه
درون زندان اوين
بيش از دو سال هفت رهبر جامعۂ بهائيان ايران در زندان معروف اوين نگهداری میشدند.
ركسانا صابرى، روزنامهنگار، در دوران بازداشتاش در اين زندان به مدت سه هفته در اوائل سال ۲۰۰۹ با دو زن زندانی بهائی مهوش ثابت و فريبا کمالآبادی همبند بود.
ادامه
محاکمۂ يک جامعه
حکم صادره عليه هفت مدير جامعۂ بهائيان ايران در حقيقت حکمی عليه تماميت يک جامعۂ مذهبی است.
اين هفت نفر با چنان اتهامات گسترده و بیپايهای مواجهاند که دستگيری و محاکمۂ آنها را تنها به معنای سرکوب روشمند جامعۂ بهائی ايران در تماميتاش میتوان تعبير کرد.
ادامه
مصوّبۀ سال ۱۳۶۹ دربارۀ «مسئلۀ بهائیان»
فعالیت های ضد بهائی در ایران اقداماتی تصادفی نیست بلکه سیاست عمدی دولت است. در سال ۱۳۷۱، سند محکمی به دست آمد که نشان میداد دولت طرحی محرمانه برای خاموش کردن جامعۀ بهائی در دست دارد. اين سند يادداشت محرمانه ای بود که توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی ایران در سال ۱۳۶۹ تنظيم شده بود. اين يادداشت که عنوان «محرمانه» دارد، به تقاضای آیتالله علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، و آیتالله علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهور وقت ایران، تهیه شده است. حجّتالاسلام سید محمد گلپایگانی، دبیر شورا آن را امضاء کرده و تأیید و امضای آقای خامنهای در ذيل آن است.
ادامه
نامۂ سرگشاده به دادستان کل کشور
جامعۀ جهانى بهائى روز ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ (۴ مارس ۲۰۰۹) در نامۂ سرگشاده اى خطاب به دادستان کل تصويرى کلى از تاريخ تأثر انگيز آزار بهائيان در ايران را ارائه کرد. اين نامه ضمن بيان بيگناهى اين جامعه در برابر اتهاماتى که حکومت ايران به آنها وارد مىکند خواستار مراعات انصاف در محاکمۂ هفت زندانى بهائى شد.
اين نامه به دنبال گزارش چندين مورد از اظهارات آيتالله نجفآبادى در رسانههاى ايران ارسال شد. در اين اظهارات دادستان ايران اتهاماتى را به بهائيان ايران عنوان کرده و گفته بود تدارکات ويژهاى که براى رسيدگى به امور معنوى و ادارى جامعه بهائيان ايران اتخاذ شده بود غير قانونى است.
هفت عضو هيأت اداره کننده امور بهائيان در سطح ملى، که در آن زمان نزديک به ده ماه از زندانی شدن آنها میگذشت، به اين اظهارات از زندان پاسخ دادند. آنها گفتند، چنانچه ترتیب کنونی برای ادارۀ جامعۀ بهائی دیگر مورد موافقت دولت نیست، اعلام تعطیل آن اشکال بزرگی برای جامعۀ بهائی ایجاد نخواهد کرد و تأکید کردند که این رویکرد صرفاً به این منظور اتّخاذ میشود که جامعۀ بهائی بار دیگر حسن نیّت خود را به روال گذشته به دولت جمهوری اسلامی ایران نشان دهد.
اين نامۂ سرگشاده که از جانب جامعۂ جهانی بهائی ارسال شده بود هشدار میداد که آزار مستمر بهائيان توسط حکومت مآلاً تأثير گستردهای بر تمام جامعۂ ايران خواهد گذاشت.
اصل نامه را در اينجا بخوانيد
