طرح مخفیانه ایران برای انهدام جامعۀ بهائی

۰۷ تير ۱۳۹۰ (۲۸ ژوئن ۲۰۱۱)

تلاش‌های ایران برای محروم نمودن بهائیان از آموزش عالی را باید در چارچوب تلاش کلّی و گستردۀ دولت برای از میان برداشتن جامعۀ بهائی به عنوان یک موجودیّت منسجم نگریست.

این تلاش در سال ۱۹۹۲ در یادداشتی محرمانه که نمایان‌گر یک سیاست ملّی برای خفقان بی‌صدا و پنهان جامعۀ بهائی می‌باشد مطرح گردید. در واقع اقدامات مذکور در این یادداشت گویای آن است که بهائیان باید عامّی و بی‌سواد نگه‌داشته شوند و تنها در حدّ امرار معاش زندگی کنند، و همیشه در این نگرانی به سر برند که حتّی کوچک‌ترین تخلّف ممکن است خطر زندان یا مرگ به دنبال داشته باشد.

این یادداشت به وضوح خواهان این است که روش‌های آشکار سرکوب مثل کشتار، شکنجه و حبس با نوعی از محدودیّت‌های پنهان اقتصادی و فرهنگی جای‌گزین شوند که احتمالا کمتر موجب جلب توجّه و موشکافی جامعۀ بین‌المللی گردد. این یادداشت توسّط شورای عالی انقلاب فرهنگی و به تقاضای رهبر معظّم جمهوری اسلامی آیت‌الله علی خامنه‌ای و رئیس جمهور وقت ایران آیت‌الله علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی تدوین گردید. این یادداشت که مهر "محرمانه" بر آن زده شد توسّط دبیر این شورا حجّت‌الاسلام سیّد محمّد گلپایگانی امضا شده و توسّط خامنه‌ای و با امضای وی به تصویب رسیده است.

مقصد اصلی این یادداشت فراخوانی است مبنی بر اینکه با بهائیان ایران باید به نوعی رفتار شود که "راه ترقّی و توسعۀ آنان مسدود شود."

برای تحقّق چنین امری این یادداشت به طور خاصّ ذکر می‌کند که بهائیان باید از رسیدن به "پست‌های مؤثّر" محروم بمانند و در عوض تنها به آنان اجازه داده شود که از "وسایل معاش در حدّ متعارف که در اختیار همۀ آحاد ملّت قرار داده می‌شود" بهره‌مند شوند و حتّی "در صورت ابراز بهائی بودن اجازۀ استخدام ندارند."

در مورد آموزش و پرورش در این یادداشت نوشته شده که بهائیان "در دانشگاه‌ها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شد بهائی‌اند از دانشگاه محروم شوند."

در ادامه این یادداشت چنین آمده که بهائیان در مدارس چنانچه اظهار نکردند بهائی‌‌اند ثبت نام شوند و اینکه آنها باید به مدارسی فرستاده شوند که "کادر قویّ و مسلّط بر مسائل عقیدتی دارند" با این هدف که کودکان بهائی از دیانت خود روی بگردانند.

در سال ۲۰۰۶ در نامه‌ای از مدیر کلّ اداره حراست مرکزی وزارت علوم، تحقّیقات و فناوری که سرپرستی کلّیّۀ دانشگاه‌های دولتی را به عهده دارد به ۸۱ دانشگاه ایرانی دستور داده شد که هر دانشجویی که معلوم شود بهائی است باید اخراج گردد.

در این نامه که مهر "محرمانه" بر آن زده شده بود چنین نوشته شده که "اشخاص بهائی چنانچه در حین ورود به دانشگاه و یا حین تحصیل مشخّص گردد که بهائی هستند، می‌بایست از دانشگاه اخراج گردند.

این نامه هم‌چنین به وضوح به یادداشت محرمانۀ سال ۱۹۹۱ و برنامۀ جامع آن برای "مسدود نمودن" راه ترقّی و توسعۀ جامعۀ بهائی ایران اشاره می‌کند.

برای مطالعۀ اصل سند، لطفاً اینجا را کلیک کنید.

شماره: ۱۳۲۷/ [...] بسمه تعالی [آرم شورایعالی]
تاریخ: ۶/۱۲/۶۹ جمهوری اسلامی ایران
پیوست: .......... شورایعالی انقلاب فرهنگی شورایعالی انقلاب فرهنگی

محرمانه

حضرت حجت‌الاسلام جناب آقای محمدی گلپایگانی
ریاست محترم دفتر مقام معظم رهبری

سلام علیکم
بعد از تحیات، عطف به نامه شماره ۷۸۳/۱ س مورخ ۱۰/۱۰/۶۹ دائر بر ابلاغ اوامر مقام معظم رهبری به ریاست محترم جمهوری در رابطه با مسائل بهائیان به استحضار میرساند. حسب ارجاع ریاست محترم جمهوری و رئیس شورایعالی انقلاب فرهنگی موضوع جهت طرح و بررسی در دستور جلسه ۱۲۸ مورخ ۱۶/۱۱/۶۹ و ۱۱۹ مورخ، ۲/۱۱/۶۹ شورایعالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت و در تعقیب مذاکرات و مراتبی که در جلسه ۱۱۲ مورخ، ۲/۵/۶۶ شورایعالی انقلاب فرهنگی به ریاست مقام معظم رهبری (رئیس و عضو شورایعالی) در این خصوص بعمل آمده بود، نظرات و اوامر اخیر مقام معظم رهبری در رابطه با مسائل بهائیان به اطلاع شورایعالی رسید و با عنایت به مفاد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مسائل شرعی و قانونی و سیاستهای عمومی کشور مورد مذاکره و مداقه و اعلام نظر واقع گردید و در راستای تعیین و پیشنهاد سیاست صحیح و معقول در برخورد با مسائل مذکور، و با عطف توجه خاص به اوامر مقام عظیم الشان رهبری جمهوری اسلامی ایران دائر بر آنکه "در این رابطه سیاست‌گذاری درستی بشود تا همه بفهمند چه کار باید بشود یا نشود" ماحصل مذاکرات و پیشنهادات بشرح زیر جمع بندی گردید و ریاست محترم جمهوری و رئیس شورایعالی انقلاب فرهنگی ضمن مناسب دانستن نتیجه مذاکرات و پیشنهادات مقرر فرمودند مراتب به استحضار مقام معظم رهبری رسانده شود تا ضمن ارشادات لازم بهر ترتیب که صلاحدید میفرمایند عمل شود.
جمع‌بندی نتایج مذاکرات و پیشنهادات
**************
الف: جایگاه کلی بهائیان در نظام مملکتی
——————————————————
۱. بدون جهت آنان از مملکت اخراج نمی‌شوند
۲. بی‌دلیل آنان دستگیر، زندانی و یا مجازات نمی‌شوند
۳. بر خورد نظام با آنان باید طوری باشد که راه ترقی و توسعهء آنان مسدود شود.

ب: جایگاه فرهنگی
————————
۱. در مدارس چنانچه اظهار نکردند بهائی‌اند ثبت نام شوند
۲. حتی‌المقدور در مدارسی که کادر قوی و مسلط بر مسائل عقیدتی دارند ثبت نام شوند
۳. در دانشگاهها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شد بهائی‌اند از دانشگاه محروم شوند
۴. فعالیت سیاسی (جاسوسی) آنها با وضع قوانین و مقررات دولتی پاسخ داده شده و فعالیتهای اعتقادی و تبلیغی را با فعالیتهای دینی، تبلیغی و فرهنگی پاسخ داد
۵. موسسات تبلیغی (مانند سازمان تبلیغات اسلامی) شعبه‌ای مستقل برای مقابله با فعالیتهای اعتقادی و تبلیغی بهائیت تأسیس نمایند
۶. جهت مقابله و از بین‌بردن ریشه‌های فرهنگی آنان در خارج از کشور پیشنهاد و طرح تهیه شود

ب: جایگاه حقوقی و اجتماعی
—————————————
۱. در اختیار گذاردن وسایل معاش در حد متعارف که در اختیار همه آحاد ملت قرار داده می شود
۲. امکانات جهت زندگی معمولی و حقوق عمومی مانند سایر شهروندان ایرانی از قبیل دفترچه بسیج، گذرنامه، جواز دفن، اجازه کار و امثال اینها تا جائی که تشویق به بهائیت نشوند.
۳. در صورت ابراز بهائی بودن اجازه استخدام ندارند
۴. پستهای موثر ( مانند معلمی و...) به آنان داده نشود
با آرزوی توفیقات الهی
دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی
دکتر سید محمد رضا هاشمی گلپایگانی
[امضا]
بسمه تعالی
مصوبه شورایعالی محترم کافی بنظر می رسد
از توجه و اهتمام آقایان متشکرم سید علی خامنه‌ای

 
اخبار جدید
© 2008 Bahá’í International Community