به روز شده: ٢۴ آبان ١٣٨٧ برابر با ١۴ نوامبر ٢٠٠٨

یادآوری: گزارش‌های این صفحات، که مرتباً به روز می‌شود، برای اطلاع رسانی به مؤسسات خبری و کسان دیگری است که مایل به آگاهی از جزئیات وضعیت بهائیان در ایران هستند. این اطلاعات توسط جامعۀ بین‌المللی بهائی بررسی شده و مورد تاًیید است.

به دستور بالاترين مقام قضائى ايران حکم قطعی دادگاه تجديد نظر كه به نفع بهائيان صادر شده بود، مجدداً مورد بازنگری قرار گرفت

با مداخلۀ آيت الله شاهرودى، رئيس قوۀ قضائيۀ ايران، حکم يک دادگاه تجديد نظر که به نفع چهار بهائى رأى داده بود به دومین دادگاه تجديد نظر ارسال شد و اين بار بهائيان محکوم شدند (اصل دادنامه را بخوانید) .

اتهام اين چهار نفر که همگى اهل همدان هستند "تبليغ به نفع گروه‌های مخالف نظام" بود. اين افراد در دادگاه اوليه محکوم شده بودند اما در اوائل سال جارى يک دادگاه تجديد نظر حکم اوليه را نقض کرد و بهائيان را بى‌گناه تشخيص داد. در رأى دادگاه تجديد نظر آمده بود که با توجه به اين که بهائيان مى گويند نه تنها مخالف حکومت نيستند بلکه مطلقا مطيع آن هستند تبليغ آئين بهائى را نمى توان با تبليغ بر عليه رژيم يکى دانست. دادگاه همچنين اشاره کرده بود که در صدور رأى از سيرۀ پيامبر و ائمه اطهار، که مؤمنين را به عطوفت با همه مردم فرا مى‌خوانند، پيروى کرده است.

با اين همه، آيت الله شاهرودى دستور رسيدگى مجدد به اين پرونده را در يک دادگاه ديگر صادر کرد و اين بار دادگاه رأى به محکوميت بهائيان داد. دادگاه اخير در توجيه حکم خود نوشت که به گفته امام خمينى تبليغ آئين بهائى به معناى انکار اسلام و جمهورى اسلامى است، و نيز رهبران بهائى ديانت‌شان را در اسرائيل تبليغ مى کنند. (جامعه جهانى بهائى اين هر دو ادّعا را مطلقا تکذيب مى‌کند.)

اين چهار بهائى به زندان‌هائى که مدت آن معلوم نيست محکوم شدند و براى يکى از آنها حکم تبعيد سه ساله به شهرستان خاش بعد از دوران زندان نيز صادر شد.

در حال حاضر حداقل ٢۴ بهائى در زندان هستند:

در حال حاضر حداقل ٢۴ بهائى در نقاط مختلف ايران زندانى هستند. در زمان‌هاى مختلف ممكن است تعداد زندانيان از اين بيشتر باشد. گاهى بعضى بهائيان موقتاً بازداشت و بعداً آزاد مى‌شوند، بعضى نيز با سپردن وثيقۀ نقدى به دادگاه يا تسليم جواز كسب يا سند مالكيت به قيد ضمانت آزاد مى‌شوند.

رهبران جامعۀ بهائى همچنان در زندان‌اند؛ برندۀ جايزۀ نوبل به دفاع از آنها ادامه مى‌دهد:

هفت عضو هيأت اداره كنندۀ امور اوليۀ جامعۀ بهائيان ايران همچنان در زندان اوين هستند و تنها اجازۀ چند ديدار كوتاه با اعضاى خانواده‌شان را داشته‌اند. هيچ اتهام رسمى يا تاريخ محاكمۀ احتمالى براى آنها اعلام نشده است، تنها در اوايل ماه اوت روزنامه‌ها به نقل از يك بازپرس حكومتى نوشتند كه اين افراد به فعاليت در يك نهاد "غيرقانونى" مرتبط با اسرائيل "اعتراف كرده‌اند". جامعۀ جهانى بهائى اين اتهامات را شديداً تكذيب كرده است. (مقاله مربوطه را بخوانيد)

خانم شيرين عبادى، وكيل سرشناس حقوق بشر و برندۀ جايزۀ نوبل، و همكاران‌اش در کانون مدافعان حقوق بشر كه از زندانيان بهائى دفاع مى‌كنند تا به حال اجازۀ ديدار با اين زندانيان را پيدا نكرده‌اند. (مقامات ايرانى به دروغ مدعى شدند كه دختر خانم عبادى به آئين بهائى گرويده است اما هم خانم عبادى و هم جامعۀ جهانى بهائى اين ادعا را تكذيب كرده‌اند. بيانيۀ جامعۀ بهائى را ببينيد.)

هفت عضو زندانى هيأت مسئول رسيدگى به امور اوليۀ جامعۀ بهائيان ايران عبارتند از خانم فريبا كمال آبادى و آقايان جمال‌الدين خانجانى، عفيف نعيمى، سعيد رضائى، بهروز توكلى، وحيد تيزفهم و خانم مهوش ثابت. شش نفر اول از ماه اردیبهشت (مه) و خانم ثابت از ماه اسفند (مارس) در بازداشت به سر مى‌برند.

تأييد بی‌گناهى بهائيان شيراز در يك گزارش محرمانه

با اين كه يك گزارش داخلى دفتر نمايندۀ مقام رهبرى در استان فارس در ماه خرداد (ژوئن) گذشته حاكى‌ست كه سه جوان بهائى در شيراز فقط در فعاليت‌هاى انسان دوستانه، و نه هيچ فعاليت ديگرى، مشاركت داشته‌اند هنوز هم اين افراد در زندان هستند.

اين گزارش محرمانه در ٢ آبان (٢٣ اكتبر) پس از انتشار در سايت 'مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران' علنى شد.

نزديك به يك سال است كه هاله روحى، رها ثابت و ساسان تقوى با محكوميت چهار سال زندان به اتهام تبليغ غيرمستقيم آئين بهائى در زندان هستند. مقامات ايرانى جرم منتسب به آنها را مشاركت در "تبليغات" ضد حكومتى اعلام كرده‌اند اما اين گزارش محرمانه اين ادعا را نقض مى‌كند.
براى اطلاعات بيشتر گزارش تأييد بی‌گناهى بهائيان شيراز در يك گزارش داخلى از ایران را ببينيد.

حكومت ايران نوشتن طومار بر عليه بهائيان را تشويق مى كند:

در ماه رمضان امسال (شهریور– مهر)، طومارى بر عليه بهائيان در‌ گردهمایی‌های بزرگ مسلمانان در شهرهای تهران و قم، به نمايش گذاشته شد.

روزی كه جمعيت بزرگى براى شنيدن خطبه‌هاى نماز جمعه به امامت على خامنه‌اى، رهبر جمهورى اسلامى، در تهران اجتماع كرده بودند اين طومار در محل ورودى نمازگزاران به محوطه براى امضاء نصب شده بود. مقاماتى از وزارت اطلاعات براى جمع آورى بيشترين تعداد امضاها در محل حاضر بودند.

در قم، این طومار هم‌زمان با راهپيمائى سالانۀ قدس به نمایش گذاشته شده بود كه در جريان آن راهپيمايان بر عليه "رژيم صهيونيستى" و ايالات متحده شعار مى‌دهند. طومار را اين بار در ورودى مسجد خمينى كه حرم حضرت فاطمه معصومه، يكى از مقدس ترين زيارتگاه‌هاى شيعيان در ايران، را احاطه مى‌كند قرار داده بودند.

اين طومار پر از اتهامات دروغ و اظهارات تحريك كننده‌اى در بارۀ آئين بهائى و خواستار انحلال "تشكيلات بهائيت" بود.

واقعيت اين است كه تشكيلات بهائى، كه تقريبا در تمام كشورهاى جهان وجود دارد، از اوايل دۀ ١٣۶٠ (١٩٨٠) در ايران ممنوع شده و از آن زمان بهائيان مجبورند براى انجام امور اوليۀ جامعۀ سيصد هزار نفرۀ خود در اين كشور با امكانات بسيار محدودى عمل كنند.

محرومیت از تحصیل

موارد بيشترى از اخراج دانش‌آموزان و دانشجويان بهائى از مؤسسات آموزشى افشاء مى‌شود كه مقامات مسئول با صراحت دليل آن را بهائى بودن آنها اعلام كرده‌اند.

يک نمونه مربوط به ندا کشاورز رهبر يک دانشجوى حسابدارى در دانشکاه فضيلت در سمنان است: در ١۴ مرداد ١٣٨٧ (۴ اوت ٢٠٠٨)، درست قبل از فارغ التحصيل شدن، احضار و مورد بازجوئى قرار گرفت كه به چه دليل به مؤسسه آموزشى اطلاع نداده كه بهائى است. وقتى او در پاسخ گفت كه در فرم‌هاى درخواست اوليه ديانت‌اش مشخص بوده به او گفته شد كه بايد اعتقادات‌اش را انكار كند. نپذيرفتن اين دستور منجر به اخراج بلافاصله او از دانشكاه گرديد.

در جريان پذيرش و ثبت‌نام دانشگاه‌ها در سال جارى تحصيلى معلوم شد كه داوطلبان بهائى در مراحل اوليه بررسى تقاضاها به نوعى شناسائى شده‌اند. اين دانشجويان وقتى به تارنماى آزمون سراسرى دانشگاه‌هاى ايران مراجعه مى‌كردند به جاى ديدن نتيجه آزمون خودشان با صفحه‌اى كه در آن نوشته بود "خطاهاى مقابل را تصحيح نمائيد" و موضوع خطا را "نقص پرونده" اعلام مى‌كرد مواجه مى‌شدند.

(براى اطلاعات بيشتر در مورد ممنوعيت ورود بهائيان به مؤسسات آموزش عالى و شكست تلاش‌هاى دانشجويان براى احقاق حقوقشان در دادگاه‌ها به گزارش مورخ ١٢ مهر ماه برابر با ٣ اكتبر سرويس خبرى جامعۀ جهانى بهائى نگاه كنيد.)

تخريب گورستان‌ها:

در ساعات اوليۀ روز ٢ آبان برابر با ٢٣ اكتبر گورستان بهائيان درزيكلا (٢ تصویر) با استفاده از يك بولدوزر در معرض خرابكارى قرار گرفت. بنا به گزارشى كه مجموعۀ فعالان حقوق بشر در ايران منتشر كرده ٨٠ در صد اين گورستان ويران شده است. تصاويرى از اين ويرانى‌ها در تارنماى اين نهاد منتشر شده است. درزيكلا شهرستان كوچكى در نزديكى قائم‌شهر در استان مازندران است.

چند هفته پيش از آن، در روز ٧ مهر برابر با ٢٨ سپتامبر، گورستان بهائيان در اصفهان مورد هجوم افرادى قرار گرفت كه با برنامه ريزى صدها درخت جوان را شكستند و انبار نگهدارى اثاثيه و لوازم كار در گورستان را به آتش كشيدند.

تداوم ويرانگرى‌ها در گورستان‌هاى بهائى ادعاى حكومت ايران را كه بهائيان فقط براى "ملاحظات امنيتى" تحت نظر هستند نقض مى‌كند. اين نكته كه بيشتر خرابكارى با ماشين آلات سنگين صورت گرفته نشان مى‌دهد كه عاملين اين كار مشتى خرده خرابكار نبوده‌اند.

(گزارش قبلى سرويس خبرى جامعۀ جهانى بهائى در بارۀ تخريب گورستان‌ها را در اينجا ببينيد.)

شواهد ديگرى بر تبليغات بر عليه بهائيان

مورد تازه‌اى از توطئه نشان‌گر شيوه‌هاى جديدىست که بر عليه بهائيان به کار گرفته مى‌شود. در شيراز، آقاى پيمان روحانى پس از گفتگو با پيرمردى که در پارک روى نيمکتى کنار او نشسته و سؤالاتى در بارۀ ديانت بهائى کرده بود بازداشت و به مدت ده روز زندانى شد. وقتى آقاى روحانى به سؤالات آن مرد به اختصار جواب داد بغتتا دو پليس موتورسوار از راه رسيدند و گفتند کسى شکايت کرده که آقاى روحانى به تبليغ آئين بهائى مشغول بوده است. مأموران آقاى روحانى را به وزارت اطلاعات بردند. آقاى روحانى پس از بازجوئى و ده روز زندان موقتا آزاد شد تا بعداً در دادکاه محاکمه شود.
باز هم در شيراز، در دو دبيرستان، از تمام شاگردان کلاس‌هاى يازده و دوازده — در مجموع صدها دانش آموز— خواسته شد که به سخنرانى‌هاى خانم مهناز رئوفى و يک روحانى مسلمان در باره "بهائيت" گوش کنند. در اين برنامه اتهامات دروغينى به بهائيان وارد شد و مکرراً از آئين بهائى به بدى ياد شد.

ادامۀ انتشار مقالات ضد بهائى:

• كيهان، روزنامۀ سراسرى و تحت حمايت دولت در ايران، از اواخر تیر ماه (ژوئيه) تا كنون بیش از ٩٠ مقاله شامل بخش‌هائى از يك كتاب تازه منتشر شده‌ كه ادعا مى شود خاطرات مردی است که قبلاً بهائی بوده و سپس از اعتقاد خود به این دیانت روی‌گردان شده، منتشر كرده است. این نوشته‌ها پر از مطالب دروغ و افتراء آمیز دربارۀ حضرت بهاءالله، تشکیلات اداری و فعالیت‌های جامعۀ بهائی است. در سه سال گذشته، همين روزنامه بیش از ٢٠٠ مقاله بر عليه بهائيان منتشر كرده است.

• بسيارى از روزنامه‌ها به طور منظم بريده‌هائى از حملات ائمه جماعت به آئين بهائى و اتهامات كذب آنها را در خطبه‌هاى نمازشان منتشر مى‌كنند.

بيانيه‌ها در محكوميت بازداشت و آزار بهائيان:

بسيارى دولت‌ها، نهادهاى بين المللى، و افراد سرشناس چه در ايران و چه در خارج از آن كشور بازداشت خارج از ضوابط قانونى رهبران جامعۀ بهائى و تضييع حقوق بهائيان در اين كشور را محكوم كرده‌اند.

نمونه‌هایی از مقاله‌ها و بیانیه‌های رسمی:

• مقاله على كشتگر در سايت خبرى گويا با عنوان "ما همه بهائى ايرانى هستيم" مى‌گويد شدت تبعيض دولتى نسبت به بهائيان به حدی است که فعالان حقوق بشر نیز به نوعی این تبعیض را می‌پذیرند. او در دعوتى پرشور از نهادهاى مدافع حقوق بشر مى خواهد "كه دفاع از حق برابری کامل ادیان و مخالفت با تبعیض مذهبی در سرلوحه کار همه فعالان حقوق بشر و نهادهای مدنی مدافع حقوق شهروندی قرار گیرد". (مقاله مربوطه را بخوانيد)

• احمد باطبى روز ١٢ شهریور ١٣٨٧ برابر با ٢ سپتامبر ٢٠٠٨ در نشريه اينترنتى 'روز' مقاله بلندى نوشت كه در ميان مطالب ديگر (١) با ذكر جزئيات به محروم كردن بهائيان از ثبت نام در دانشگاه ها پرداخت، (٢) موادى از قانون اساسى ايران را كه به حقوق برابر براى اقليت ها اشاره مى كند مطرح كرد، (٣) كوشيد دلائل فشار بيشتر بر بهائيان به نسبت اديان ديگر را در حكومت شيعه تحليل كند، و (٤) در پايان نتيجه گرفت بهائيان "بايد مجاز باشند که نگرش‌ها و اعتقادات دينى‌شان را به راحتى و بدون هر گونه قيد و بندى ‏...در جوامع اسلامى" توضيح و تشريح کنند. آقاى باطبى در سال ١٣٧٨ (١٩٩٩) وقتى عكسى از او كه پيراهن خونين يكى از همراهانش در اعتراضات دانشجوئى را حمل مى‌كرد روى جلد مجلۀ اكونوميست منتشر شد مشهور شد. پس از آن سال‌هائی را در زندان و تحت شكنجه گذراند تا عاقبت از ايران گريخت؛ در حال حاضر او مقيم ايالات متحده است. (مقاله مربوطه را بخوانيد)

• شش برندۀ جايزۀ صلح نوبل — اعضاى بنيانگذار 'نهاد زنان نوبل' كه دفتر آن در اوتاوای کاناداست — خواستار آزادى بدون قید و شرط هفت نفر بهائیان ایرانی — اعضای هیاًت ملی گردانندۀ امور بهائیان — شدند. اين شش زن برندۀ جايزۀ نوبل عبارت بودند از: خانم‌ها مایرد کورریگان مگوایر، بتی ویلیامز، ریگوبرتا منچو تام، جودی ویلیامز، شیرین عبادی و وانگاری موتا ماآتای.

• در سى‌ام ژوئيه مجلس نمايندگان آمريكا در واشنگتن با ۴٠٨ رأى در برابر ٣ رأى طى قطعنامه‌اى آزار بهائيان در ايران را محكوم كرد.

• اتحادیۀ اروپا، در بیانیۀ ٢۱مه برابر با ١ خرداد خود ابتدا نگرانی‌اش را نسبت به بازداشت‌ها ابراز كرده و مى‌افزايد: "اتحادیۀ اروپا باز هم نگرانی عميق خود را از ادامه تبعیض‌هاى برنامه‌ريزى شده وآزارهاى مداوم نسبت به بهائيان ايران، به دليل اعتقادات مذهبى‌شان، ابراز می‌دارد."

• كاخ سفيد در بيانيه اى كه گوردن جاندرو، سخنگوى شوراى امنيت ملى در روز ١۴ ژوئن برابر با ٢۵ خرداد صادر كرده نوشت: "سابقۀ حكومت ايران در زمينۀ حقوق بشر شرم آور است. درست يك ماه پيش اين حكومت شش تن از رهبران جامعۀ بهائى را تنها به دليل اعتقادات مذهبى‌شان بازداشت كرد. اين افراد بايد بلافاصله آزاد شوند. ايران بايد حق اوليۀ آزادى دين را محترم بشمارد و به آزار جامعۀ بهائيان اين كشور خاتمه دهد."

• کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان در یک بيانيۀ مطبوعاتى گفت که شش نفر بهائی "خودسرانه بازداشت شده‌اند" و باید "يا بلافاصله آزاد شوند و یا جرم مشخص آنها اعلام شود." با وجود گزارش‌هائى دال بر این که بهائیان "به دلایل امنیتی و نه به دليل اعتقادات دينى" بازداشت شده‌اند این کمیسیون معتقد است که "دلایل کافی وجود دارد كه بازداشت اين افراد در رابطه با فعالیت‌های صلح آميز آنها به عنوان اعضاى هيأت ملی اداره كننده امور بهائیان ایران است."

• دو وكيل سرشناس در هند و یک گروه وکلا در بنگلادش در نامه‌اى به دولت ایران خواسته‌اند حقوق انسانی بازداشت شده‌گان مراعات گردد، و حد اقل به آنها اجازۀ داشتن وكيل، دیدار با خانواده و آگاهى از جزئيات دقيق اتهامات‌شان داده شود.

• دولت استرالیا در بیانیه‌اى خطاب به دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو نوشت: "استرالیا عمیقاً از شنیدن خبر بازداشت چند نفر از رهبران جامعۀ بهائی ایران در ٢۵ اردیبهشت برابر با ۱۴ مه نگران است. معلوم نيست که آیا اين افراد به جرم مشخصى متهم شده باشند، و به نطر می‌رسد که متهمین حق دسترسی به وکیل مدافع و ملاقات با خانواده‌شان را نیز ندارند. استرالیا معتقد است که آن سازمان باید نقش فعّالى در جهت تضمين و حفظ آزادی عقیده و دين ايفا كند."

• پنج استاد دانشگاه در کانادا، همگی ایرانی‌الاصل اما غير بهائى، در نامه‌اى خطاب به بان کی-مون، دبیر کل سازمان ملل متحد، بازداشت بهائیان را "تازه‌ترين مقابله با حقوق شناخته شدۀ بشرى" دانسته و مى‌نويسند اين عمل "بخش ديگرى از فهرست فزايندۀ نقض حقوق بشر توسط دولت ایران بر علیه کسانی است که آرزوئی به جز مشاركت در خدمت به بهبودى ایران ندارند."

• رهبران دینی اسکاتلند، از جمله رئیس انجمن روحانیون مجمع عمومی کلیسای اسکاتلند و کاردینالی که ریاست کلیسای کاتولیک را در آنجا بر عهده دارد، از مقامات ایران خواسته‌اند "به وظائف خود در قبال اعلامیۀ حقوق بشر سازمان ملل متحد در زمينه آزادی ادیان عمل كنند و آزادی فورى و سلامت این زندانیان را فراهم سازند."

از جمله سازمان‌هایی که بیانيه صادر کرده‌اند عبارتند از:

•شش برندۀ جايزۀ نوبل بنيانگذار 'نهاد زنان نوبل'
•مجلس نمايندگان ايالات متحده در واشنگتن
•اتحاديه اروپا
•دولت استراليا
• كميسيون جهانى حقوقدانان
• وزير امور خارجۀ کانادا
•فدراسیون بینالمللی حقوق بشر و سازمان ديده بان حقوق بشر
•سازمان عفو بين الملل
•وزارت امور خارجه ایالات متحده
• سازمان بین المللی مدافعان حقوق بشر در ایران
• پيمان ضد افترا و تهمت
• مرکز اسناد حقوق بشر ایران
• کمیسیون ایالات متحده در آزادی بینالمللی ادیان

چند سازمان دیگر ایرانی:

• انجمن پژوهشگران ایران
• حزب کمونیست کارگری ایران
•حزب مشروطه ایران
• سازمان سوسياليستهای ايران
• فعالان حقوق بشر در ايران
• نهضت نجات ملى ايران
• هیئت سیاسی ـ اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
• هیات سیاسی اجرائی اتحاد جمهوریخواهان ایران

خلاصه:

آزار بهائیان، فراگیر و رو به افزايش است. در ماه‌هاى اخیر در سراسر ایران، موارد بسیار بسیار متعددى از آزارهائى مشابه آنچه در پى مى آيد گزارش شده است
:
• دستگیری‌و بازداشت‌، همراه با زندانی شدنى که روزها، ماه‌ها، و گاه سال‌ها به طول انجاميده است. در مواردی که بهائیان آزاد شده‌اند نيز اكثراً وثیقۀ قابل ملاحظه‌ای دريافت شده است.
• تهدید و بازجویی مستقیم از سوی مأموران، که گاهی با استفاده از چراغ‌های پُرنور و شکنجه‌های جسمی همراه بوده است.
• جستجوی منازل و دفاتر تجارى كه معمولاً به مصادرۀ کُتُب بهائی و اجناس دیگر انجاميده است.
• اخراج و آزار دانش آموزان بهائى.
• ممنوعیّت حضور بهائیان در دانشگاه‌ها.
• برگزارى محاكماتى که در آن بهائیان به ترویج تبلیغات بر علیه دولت "به نفع فرقۀ بهائیت" متهم شده‌اند.
• كنترل حساب های بانکی، جا به جائى، و فعّالیّت های بهائیان شامل بازجوئی هاى رسمی از آنها در بارۀ زندگی خصوصى، فعّالیّت‌ها، همسایگان، و غیره.
• عدم صدور و یا لغو پروانه‌های تجارتی.
• محرومیّت از موقعیّت‌های شغلی به طور کلّی.
• محرومیّت بهائيان از حقوقشان در پرونده‌هاى وراثت.
• حملات جسمى، و تلاش براى بيرون راندن بهائیان از شهرها و روستاها.
• بی‌حرمتی به مقابر و تخریب گورستان‌های بهائی، و اشكال تراشى در دفن مردگان بهائى.
• انتشار اکاذیب در مورد بهائیان، از جمله در نشریات و جراید رسمی، و تحریک نفرت بر علیه بهائیان.
• اخراج از اماکن تجاری، شامل اخراج پزشکان بهائی از دفاتر و درمانگاه های خودشان.
• اِرعاب مسلمانانی که با بهائیان رفت و آمد دارند.
• تلاش مقامات مسئول براى وادار كردن بهائیان به جاسوسی علیه بهائیان دیگر.
• ارسال نامه‌ها و پيام هاى تهدیدآمیز تلفنى به بهائیان.
• عدم پرداخت مزاياى بازنشستگی.
• محرومیت از امکان نشر و تکثیر ادبيات بهائی.
• مصادرۀ اموال.