گزارشهای ۴۱ کنفرانس نقشۀ پنج ساله

گزارشهای ۴۱ کنفرانس نقشۀ پنج ساله

هدف نهائی آئین بهائی ایجاد صلح و محبت در جهان بین تمامی نوع بشر است. تحقّق این هدف، از دیدگاه بهائیان، فرایندی است که به تدریج و با کوشش، با امید، با طرحی منظّم و منسجم و با اعتقاد کامل، حاصل میشود. از اوائل قرن بیست و یکم، جامعۀ بین المللی بهائی نقشه های کوتاه مدتی برای وصول به این هدف طراحی نموده که بهائیانِ جهان خود را در اجرای آن شریک و سهیم میدانند. هدف از این نقشه ها، که هر یک فعلاً به مدّت ٥ سال به مرحلۀ عمل گذاشته میشود، از یک طرف انتشار پیام صلحِ حضرت بهاءالله و ارائۀ آن به عموم مردم دنیاست، و از طرف دیگر تقویت جوامع بهائی و آمادگی آنان برای خدمت به همنوعان خود. در پیام اخیری خطاب به بهائیان عالم، بیت العدل اعظم (بالاترین نهاد اداری جامعۀ بین المللی بهائی) از آنان دعوت نمود که دربارۀ اهداف این نقشه ها تأمل نمایند، فرهنگ تقلید را به فرهنگ بازآموزی، خودساختگی، ابتکار و خلاقیّتِ فردی تبدیل نمایند، و با روحی آکنده از محبت و همکاری به خدمت به همنوعان و هموطنان خود قیام نمایند. در این پیام چنین آمده:

« ... به جا است که آن خادمان آستان الهی قوای مکنونۀ نظامی را که جهت گسترش امر مبارکش مستقرّ میسازند ناچیز نشمرند و یا از مقصد حقیقی این مشروع عظیم جهانی که به آن مبادرت ورزیده اند. به جدّ و جهد مراقب باشند تا نه از مسیر یادگیری که در آن گام نهاده اند به دور افتند و نه امور زودگذر جامعۀ پریشان و بی سر و سامان بشری آنان را از طریق راستین خود منحرف سازد. مبادا از درک ارزش آن فرهنگ شکوه مندی که هم اکنون در جامعۀ اسم اعظم [جامعۀ بهائی] در حال شکل گیری و شکوفائی است و مطالعۀ سیستماتیک کلام خلاّق و حیات بخش الهی در گروه های کوچک را برای ایجاد قابلیت خدمت ترویج میکند غفلت ورزند. مبادا از ضرورت توجه به نیازهای کودکان جهان و ارائۀ دروسی جهت پرورش قوای روحانی و تقویت مبانی حیات اخلاقی این نوباوگان کوتاهی نمایند. شایسته است که به اهمّیّت مساعی ارزشمند خود برای کمک به نسل جوان در راه شکل دادن و تحکیم هوّیت اخلاقی خود در سال های اوّلیّۀ بلوغ و به منظور توان دهی آنان جهت تلاش در راه سعادت جامعۀ خویش واقف باشند. جای آن دارد که از سرور و شادی بخروشند و از وجد و شعف به جوش آیند که به مدد یادگیری از طریق عمل سیستماتیک و مستمرّ، رشد منظّمی را در جامعۀ خود بنیان نهاده اند که عناصر اساسی ترویج و تحکیم و تأمّل و برنامه ریزی را شامل می گردد. امید چنان است که آن عزیزان کُلاً با قدمی ثابت و قلبی راسخ و همّتی بارز برای موفّقیّت چشمگیر نقشه از هیچگونه فداکاری فروگذار ننمایند. با رفتار شایستۀ خویش، محبّت خالص نسبت به همنوعان خود و اشتیاقی وافر برای خدمت به مردم جهان، حقیقت یگانگی نوع بشر را که حضرت بهاءالله اعلان فرموده اند محقّق سازند. باشد که در مساعی خود برای ایجاد پیوند دوستی جهدی بلیغ نموده موانع متداول جامعه را نادیده انگارند و در مجهودات بی وقفۀ خویش جهت القای محبّت الهی در قلوب به جان و دل کوشا باشند...»

در نیمۀ دومین نقشه از سلسله نقشه های پنج سالۀ جامعۀ بین المللی بهائی، همایش هائی در ٤١ شهر عمده در سراسر جهان برقرار میشود که هدف آن تقویت درک عمیق و فراگیر مقولات فوق است. مقالاتی که ملاحظه می کنید، اخبار و گزارشهائی است که از این کنفرانس ها بدست رسیده که در اختیار شما عزیزان قرار میدهیم.

خلاصۀ کنفرانس های بهائی:

کنفرانس لوساکا، زامبیا ۲-۱ نوامبر ۲٠٠۸

قريب به ۷۵۰ تن از بهائيان کشورهای زامبيا، مالاوی و زيمبابوه در تعطيلات آخر هفتهٔ گذشته در شهر لوساکا گرد هم آمده و در اولين کنفرانس که ۴۰ کنفرانس محلی بهائی ديگری را در پی داشته و در طول چهار ماه آينده در شهرهای بزرگ در سرتاسر جهان بوقوع می‌پيوندد شرکت نمودند.

اين سلسله همايش‌های بی‌سابقه مقارن است با نقطهٔ ميانهٔ تلاشی پنج‌ساله توسط بهائيان برای تمرکززدائی شماری از فعاليت‌های خويش و داير نمودن دوره‌های مطالعه، جلسات دعا و کلاس‌های اطفال و نوجوانان در سطح محله.

(گزارش کامل کنفرانس)

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس ژوهانسبورگ، افریقای جنوبی ٩-۸ نوامبر ۲٠٠۸

کنفرانس ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی استثنائی بود. درحالیکه انتظار نمیرفت بیش از ٨٥٠ نفر در آن شرکت کنند، بیش از ١٠٠٠ نفر در روز اول وارد شدند و حدود ١١٥٠ نفر در روز دوم حضور داشتند. روح وجد و سرور فضای کنفرانس را فراگرفته بود، علی الخصوص جوانان بی اختیار سرود و آواز سر میدادند و از حضور خود در کنفرانس عمیقاً به هیجان آمده بودند. آقای استیون برکلند (عضو دارالبتلیغ بین المللی) قسمتهائی از بیانات حضرت ولی امرالله را، که نشانگر رفعت و عظمت مقام خدمت بود، برای حاضرین خواندند که آنان را، در این زمان خطیر و علی رغم موقعیت کنونی جهان، به اجرای آن دعوت مینمود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس ناكورو، كنیا ٩-۸ نوامبر ۲٠٠۸

بیش از ١٠٠٠ بهائی از شش کشور در کنفرانس شهر ناکورو در کشور کنیا شرکت کردند. به اضافۀ ٧٠٠ بهائی از کنیا، ٢٠٠ بهائی از کشور یوگاندا، ١٠٠ بهائی از کشور تانزانیا و ٤٢ بهائی از کشور اتیوپی در این کنفرانس شرکت کردند. یکی از شرکت کنندگان، خانم ناهید والدو (Nahid Woldu) ، اظهار داشت: «این کنفرانس بسیار الهام بخش و شگفت انگیز بود. در دو سال و نیم گذشته دنبال این بودم که راهی برای مساعدت به این نقشه پیدا کنم ولی نمیتوانستم افکار خود را متمرکز کنم. ولی حال با شور و انرژی زیادی به یوگاندا باز میگردم.»

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس بانگوئی، جمهوری افریقای مرکزی ۱۶-۱٥ نوامبر ۲٠٠۸

٨٣١ نفر بهائی برای کنفرانس بانگویی ثبت نام کردند که بعضی از آنان سفر سختی را با طی مسافتی قریب ٧٠٠ کیلومتر در جاده های صعب العبور متحمل شده بودند. یکی از شرکت کنندگان اظهار داشت که حس حیرت باری از اهمیت کنفرانس بین حاضرین حس میشد. بهائیان، علی الخصوص جوانان، با اطمینان قلب، بطور شمرده، و شجاعانه صحبت میکردند و تجارب خود را از طریق آموزش در عمل بیان مینمودند که حرارت و اشتیاق جمع را بر افروخت.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس بنگلور، هندوستان ۱۶-۱٥ نوامبر ۲٠٠۸

بیش از ١٥٠٠ نفر در کنفرانس بنگالور، هندوستان، شرکت جستند و تعداد زیادی از آنان اظهار داشتند که از شیندن پیام بیت العدل به هیجان آمده و در کنفرانس حاضر شدند. روز اول، با ترجمۀ همزمان به شش زبان، حاضرین موفقیتهای خود را هر ناحیه و در کشور بازگو نمودند و بعد از پیام بیت العدل اعظم را با تمرکز و جدیت مطالعه نمودند. یکی از شرکت کنندگان احساسات خود را چنین بازگو نمود که «روح جلسه بسیار زنده و با نشاط بود و اکثر حاضرین را تودۀ مردم تشکیل میدادند و همگی بسیار خوشحال بودند.»

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس اولوىرا، جمهوری دموکراتیک كنگو ۱۶-۱٥ نوامبر ۲٠٠۸

وجود جنگی در حال وقوع، اقتصادی سخت در تنگنای مالی، گرمائی فرساینده و نیاز به سفری دراز در شرائطی ناامن، هیچیک ٧٧٦ بهائی را از شرکت در کنفرانس ناحیه ای در شهر یویرا، در کنارۀ شرقی جمهوری دموکراتیک کنگو و در قلب قارۀ افریقا، باز نداشت. یکی از شرکت کنندگان گفت: «چنین احساس میکردیم که گرمای سرور و شور و حرارت شرکت کنندگان مکمل اشعۀ سوزان خورشید افریقا بود». برای بعضی دیگر چنین بنظر میرسید که ناامنی در آن منطقه به عزم آنان می افزود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس كیتو، اكوادور ۲۳-۲۲ نوامبر۲٠٠۸

آوای زنی هنگام تلاوت مناجاتی به زبان کِچُوا دعای آغازین کنفرانس در شهر کیتو در کشور اکوادور بود که ١١٥٠ نفر بهائی را از آن کشور و پرو و کلمبیا و ونزوئلا به خود جذب نمود. دقایقی بعد بهائیان در سالن کنفرانس جمع شده، یکدیگر را با روئی نشاط انگیز آنچنان بدرود گفتند که فضای محل را از حرارت محبتی که خاصّۀ جوامع گرم امریکای لاتین است، پر نمود. هنگامی که خانم هفده ساله ای آگاه شد که بدون کارت شناسائی دولتی نخواهد توانست در کنفرانس حاضر شود، با فرماندار ناحیۀ خود ملاقات نمود و او آنچنان از عزم و کوشش آن خانم برای حضور در کنفرانس تحت تأثیر قرار گرفت که شخصاً کارت شناسائی او را اعطا نمود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس دهلی نو، هندوستان، ۲۳-۲۲ نوامبر ۲٠٠۸

کلمه ای که مکرراً راجع به ٤١ کنفرانس هائی که از طرف بیت العدل اعظم تشکیل شده است شنیده میشود، کلمۀ «تاریخی» است. کنفرانی نیو دهلی ٢٨٠٠ نفر را در به خود جذب کرد. تعداد افرادی که برای دعا در مشرق الاذکار (معبد بهائی) هندوستان گرد هم آمدند بیشترین جمعیت از زمان افتتاح آن (بیش از ٢٠ سال قبل) بود. حتی بهائیانی که سالیان دراز به این آئین ایمان آوردند قادر نبودند که لغت مناسبی برای بیان احساسات خود پیدا کنند. آقای حکمت بوسونکه، فردی تازه بهائی که از شهر کاتماندو در کشور نپال آمده بود گفت: «آنقدر احساس خوبی دارم، و آنقدر خوشحالم، و آنقدر مطالب جدیدی آموخته ام، که حد ندارد. فقط دو ماه است که بهائی شده ام ولی تمام کسانیکه اینجا هستند خانوادۀ منند.»

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس کلکته، هندوستان ۲۳-۲۲ نوامبر ۲٠٠۸

گردهم آئی در کلکته اولین کنفرانسی بود که در آن آتش بازی نشان داده شد. برای بسیاری از حاضرین، این اولین بار بود که چنین جشنی را میدیدند. بعد از کنفرانس یکی از شرکت کنندگان تجربۀ خود را چنین بیان کرد: «امروز، صبح روز بعد، هنوز انرژی این دو روز تاریخی را حس میکنم: احساسی طبیعی، قابل لمس، و غیر قابل انکار و مملو از عشق به این آئین و احساس تمایل زیاد به تحقق اهداف نقشۀ کنونی. این چند روز به عنوان مهمان بیت العدل اعظم به کلکته آمدیم، دوستان جدیدی پیدا کردیم و روابط سابق را مستحکم نمودیم و همگی به خاطر حضرت بهاءالله قیام نمودیم...»

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس لوبومباشی، جمهوری دموکراتیک کنگو ۲۳-۲۲ نوامبر ۲٠٠۸

«واقعاً حضور پروردگار را در این کنفرانس حس کردم. تمام روز بدنم مورمور میشد و به دوستم گفتم، "همانطور که می بینی، پروردگار با ماست". آنچه که مرا بیش از هر چیز دیگری تحت تأثیر قرار داد زمانی بود که نمایندۀ بیت العدل اعظم دربارۀ پیروزی و بحران سخنانی ایراد نمود. این بحران بحرانی است که در دنیای خود و در اطراف خود می بینیم، و ما بهائیان هستیم که پیروزی را با خود به همراه داریم.»

احساست پگی سیمبی بازتابی از روح فضائی است که بیش از ١٠٠٠ نفر بهائی را در شهر لوبومباشی، در کشور جمهوری دموکراتیک کنگو، گرد هم آورد.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس انتوفاگاستا، شیلى ۳٠-۲٩ نوامبر ۲٠٠۸

این کنفرانس پنجمین کنفرانسی بود که در ا٨ هفتۀ متوالی در ٤١ شهر، به دعوت بیت العدل اعظم، بالاترین نهاد انتخابی و رهبر آئین بهائی، برقرار خواهد شد. در آنتوفاگاستا، ٦٠٠ از کشور شیلی، بولیوی، آرژانتین، و جنوب پرو، گرد هم آمدند که بسیاری از آنان نمایندگانی از گروه های بومی بودند. به گفتۀ یکی از شرکت کنندگان، حضور این گروه «پاسخی بود اعتراض آمیز به تبعیض نژادی که عَلَم وحدت در کثرت را برافراشت.»

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس یائونده، كامرون ۳٠-۲٩ نوامبر ۲٠٠۸

در شهر یائونده واقع در کشور کامِرون، حدوداً ١٢٠٠ نفر از اطراف و اکناف آن کشور و از کشورهای چاد، کنگو، گینۀ استوائی، گابون، سائوتومه و پرنسیپ، حضور داشتند. مانیلا میزبان بیش از ١٠٠٠ نفر از کشورهای فیلیپین، ژاپن، هنگ کنگ، تایوان، ماکائو، جزائر کارولین، جزائر ماریانا، و جزائر مارشال بود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس شیکاگو، ایلینوى، ایالات متحده آمریكا ۷-۶ دسامبر ۲٠٠۸

اولین مجموعۀ کنفرانسهای ایالات متحده که خود جزئی از ۴۱ کنفرانس جهانی میباشد، هفتۀ گذشته در حومۀ شیکاگو برپا شد که کُلاً، در سه کنفرانس، حضور ۸۵۰۰ نفر شرکت کننده را در بر داشت. سه کنفرانس دیگر در آن کشور در آخرین ایام این هفته برگزار میشود که انتظار میرود همین تعداد شرکت کننده را به خود جذب کند. درحالیکه ۳۵۰۰ نفر در آتلانتا و ۲۶۰۰ نفر در پورتلند گرد هم آمدند، سرمای شدید و طوفان همراه با برف در شیکاگو، ۲۳۴۰ بهائی را از حضور در آن کنفرانس باز نداشت. کنفرانس آتلانتا بزرگترین کنفرانس از ۴۱ کنفرانسی است که تا به حال برگزار شده. هفته ای که به ۶-۷ دستامبر ختم شد شاهد ششمین هفته از ۱۸ هفتۀ متعاقب بود که طی آن کنفرانسهائی با دعوت بیت العدل اعظم، بالاترین نهاد انتخابی و رهبر آئین بهائی، برگزار شد. به اضافۀ سه کنفرانسی که در ایالات متحده برگزار شد، کنفرانسی در شهر آلماتی در کشور قزاقستان تشکیل شد که در آن ۶۵۰ نفر از شش کشور گرد هم آمدند. هفتۀ آینده شاهد کنفرانسهائی در شهرهای لوس آنجلس، دالاس، و استمفرد (واقع در ایالت کانتیکت) خواهیم بود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

لُس آنجلس، کالیفرنیا

جمعیت ٥٧٠٠ نفری شرکت کننده در کنفرانس لوس آنجلس پُرشمارترین جمعیت در ٢٠ کنفرانس تشکیل شده از مجموعۀ ٤١ کنفرانسی بود که توسط بیت العدلِ اعظم ترتیب داده شده است. این کنفرانس منطقۀ جنوب غربی ایالت متحده ، یعنی آریزونا، کالیفرنیا، نِوادا و نیومکزیکو را دربر می گرفت. دو نفر از اعضای دارالتبلیغ بین المللی ، خانم دکتر پنی واکر.

(Penny Walker) و آقای خوان فرانسیسکو مُرا (Juan Francisco Mora) نمایندگان بیت العدل اعظم بودند. جناب مُرا و خانم واکر دربارۀ ماهیت فعالیتهای اصلی و مفاهیمی که از گزارشهای واصله از اهالی منطقه دریافت شده بود، سخن راندند. و اشاره به نقش آموختاران(Tutors)، علی الخصوص طرز تلقی آنان از شیوۀ یادگیری که باید بکار بندند، به این معنی که آموختار پروفسور نیست بلکه کسی است که می خواهد بیآموزد، تشریح شد.

مورد دیگری که مطرح شد اینکه برای بنای منابع و نیروهای انسانی، تزئید دانش به دین بهائی کافی نیست بلکه باید شیوۀ بکارگرفتن اعمالی که منجر به خدمت می شود را بیآموزیم و تمرین کنیم.

مانند دیگر کنفرانس ها، پیام ٢٠ اکتبر بیت العدل اعظم تأکید براین داشت که «استحکام مداوم جوامع بهائی» فرآیندی است که باید دست به دست و با افزایش دریافت کنندگان پیام حضرت بهاءالله انجام گیرد.

گروه های جداگانه این فرصت را به شرکت کنندگان داد تا بالاخص مشورت بیشتری دربارۀ فعالیتهایشان از جمله اینکه چگونه برنامه های فشردۀ رشد را تا آوریل ٢٠٠٩ ، در ١٥ منطقه افزایش دهند، بپردازند. این مباحثات منجر به تعهدِ عده ای از آنان به همکاری شد.

از جمله فعالیتهای روز شنبه نمایش ویدئوئی از فعالیتهای بهائیان در سراسر جهان توأم با بیانات مبارکه بود.

برنامه های کنفرانس همراه با اجرای آواز و رقص های محلی، نمایشهای کودکان و برنامه های هنری بود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

دالاس، تکزاس

بیش از٢٢٠٠ نفر به دعوت بیت العدل اعظم در کنفرانس دالاس در ایالت تکزاس از مجموعۀ ٤١ کنفرانس جهانی، شرکت کردند. این کنفرانس حاشیه جنوب مرکزی ایالت متحده یعنی ایالتهای آرکانزاس، لوئیزیانا، می سی سی پی، اوکلاهما و تکزاس را تحت پوشش گرفت. دراین کنفرانس نمایندگان بیت العدل اعظم خانمِ اورانْسایخان باتار (Uransaikhan Baatar) و خانم جُون لینکلن (Joan Lincoln) بودند از اعضای دارالتبلیغ بین المللی بودند که همراه با برخی از اعضاء محفل روحانی ملی ایالت متحده و اعضاء شورای منطقه ای حضور داشتند.

مدارِ کنفرانس براساس تجربیات و سرگذشتهای شخصی افراد دربارۀ فعالیتهای اصلی، حلقه های مطالعاطی، جلسات دعا، کلاسهای کودکان و فعالیتهای جوانان و نوجوانان قرارداشت و همچنین اظهار شد که براساس گزارشات واصله ، فعالیتهای اخیر در حاشیۀ جنوب مرکزی افزایش چشمگیری در تعداد افرادی که به فعالیتهای اصلی پرداخته اند داشته است. تعداد زیادی به جوامع بهائی در این ناحیه پیوسته اند و این جُنبش علی الخصوص در شهرهای ریچموند در ایالت ویرجینیا، ناکسویل در ایالت تِنِسی، و اِل پاسو در ایالت تکزاس ایجاد شده است.

همچنین شرکت کنندگان در شهر دالاس نامۀ مورخ ٢٠ اکتبر و ٦ دسامبر بیت العدل اعظم را مورد مطالعه قراردادند و درگروههای جداگانه با تأکید بر برنامه های نواحی خودشان شرکت جُستند. ١٣ مجموعه هدفشان را متمرکز بر برنامه های فشردۀ رشد تا رضوان ٢٠٠٩ قراردادند. یکی از اداره کنندگان گروههای جداگانه اظهار داشت که او به دو موضوع مهم در کنفرانس توجّه کرد: اضطرار در کار و تجدید تعهد به فعالیتهای مورد بحث. شرکت کنندگان چگونگی همکاری با یکدیگر در مناطقشان را به مورد بحث و مذاکره گذاشتند و حدود ٧٠ تا ٨٠ نفر تعهد دادند که برای اعانت به مناطق دیگر اقدام کنند.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

استمفورد، کانِتیکِت

حدوداً ٢٠٠٠ نفر بهائی از ناحیۀ شمال شرقی ایالات متحده در شهر استمفورد (در ایالت کانتیکت) گرد هم آمدند تا دست آوردهای اخیر خود را در راستای بنای جامعه ای جدید (Community Building) جشن بگیرند و درک بهتری از فعالیت های آیندۀ خود بدست آورند.

خانم ری چِل اِنْدِگوا (Rachel Ndegwa) و آقای استیون هال(Stephen Hall)، دو عضو دارالتبلیغ بین المللی، به نمایندگی از طرف بیت العدل اعظم در این کنفرانس شرکت داشتند و توضیح دادند که فعالیتهای اصلی (حلقه های مطالعاتی، کلاسهای کودکان، فعالیتهای مربوط به جوانان و نوجوانان، و جلسات دعا) بخشی از طرح بزرگتری است که شالودۀ تمدن جدیدی را پی ریزی میکند. خانم اِنْدِگوا تأکید برآن داشتند که کلاسهای روحی انگیزۀ اقدام به خدمت را در افراد ایجاد می کند و عامل دیگرِ الگوی سالم رشد کلاسهای کودکان است که بنیاد جامعه است و ریشه های آنرا مستحکم می سازد.

خانم ری کو پاورز از شهر نیوآرک در ایالت نیوجرزی اظهار داشت که این فرایند مثل سیستم جریان خون بدن است بدین معنی که بهائیان مثل سلولهای قرمز خون هستند که اکسیژن را از نقاط بدن میگیرند و «نفخۀ حیات» را به جسم جامعه می دمند.

آقای بروس گرُوِر، یکی ای اعضای شوراهای منطقه ای ناحیۀ شمال شرقی، اظهار داشت که در دو سال گذشته میزان رشد جامعۀ بهائی بطور قابل ملاحظه ای ازدیاد یافته.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس سائوپائولو در برزیل

این کنفرانس نیزمانند ٤١ کنفرانس دیگر، فرصتی برای روابطی گسترده تر بین اجتماعی بزرگ از بهائیان را در بزرگترین شهرِ آمریکای جنوبی و یکی از بزرگترین هتلهای برزیل فراهم آورد.

جمعیت ١٧٠٠ نفری کنفرانس اکثراً از برزیل بودند مگر ٥٥ نفر که از اروگوئه و ٨٥ نفر از پاراگوئه و برخی از مناطق اطراف آمده بودند. سفر ازدورترین نقاط شمالی برزیل به سائوپائولو، کشوری که از نظر وسعت و جمعیت پنجمین کشور دنیاست، مستلزم حدود ٩٠ ساعت رانندگی برای برخی از شرکت کنندگان بوده است
.
طی این دو روز، سالن کنفرانس مملوّ از ١٣٠٠ نفر جمعیت بود بطوریکه برخی از برنامه ها به طریق ویدئوئی در اختیار شرکت کنندگان قرارمی گرفت.

شرکت کنندگان به نمایندگان بیت العدل اعظم، خانم دکتر پنی واکر (Penny Walker) و آقای خوان فرانسیسکو مُرا (Juan Francisco Mora) که از اعضای دارالتبلیغ بین المللی هستند، و چهارنفر از اعضاء هیئت مشاورین قاره ای خوش آمد گفتند.

زمینه اصلی صحبت های دکتر واکر مبتنی بر فرآیند امتزاج بود و اینکه ما تا چه حد امید و اهداف خود را متوّجه به این فرآیند، که اساس جریانی سازنده در ایجاد وحدت است، میکنیم.

کنفرانس به ٣٠ گروه جداگانه تقسیم شد که افراد درآن به مطالعۀ پیامهای ٢٠ اکتبر و ٢٠ دسامبر ٢٠٠٨ بیت العدل اعظم پرداختند.

روز دیگر اختصاص به سخنان عضو هیئت مشاور قاره ای، آقای هُرهِه گِریِ رو (Jorge Guerreiro) داشت که تأکید آن بر مفهوم خدمت به معنی «سرور و آرامش» بود تا کار و عذاب. مجددا ً در این روز افراد به ٢٩ گروه جداگانه تقسیم شدند که موضوع آن بر این اساس بود که چگونه خدمات آنان می تواند پاسخی به نیازهای جوامعی باشد که در آن بسرمی برند.

درخاتمه برخی از گروهها برنامه هائی ارائه دادند ازجمله آنان که از شمال برزیل آمده بودند به تشریح این مطلب پرداختند که چگونه برای بالا بردن ظرفیت همسایگان و تشکیل کلاسهای تربیت اخلاقی و روحانی کودکان برنامه ریزی کنند.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس کوچینگ در مالزی

بیش از نیمی از ١٣٢٠ نفری را که در کنفرانس شرکت کرده بودند، جمعیتِ جوانان تشکیل می دادند. همچنین در این جمعیت، ٦٠ کودک حضور داشتند که به برنامه های مخصوص کودکان مشغول بودند. همچنین افرادِ کهنسالی شرکت داشتند که از اولین بهائیان ایالت ساراواک (Sarawak)، یکی از دو ایالت مالزی در جزیرۀ بُرنئو(Borneo)، بودند. درمیان شرکت کنندگان افرادی بودند که حدود ١٥ ساعت از ایالت ساباح (Sabah) سفرمی کردند.

تنی چند از شرکت کنندگان در این منطقه از ساکنین استرالیا، کامبوج، ژاپن و سنگاپور بودند. و این بزرگترین جمعیتی بود که تابحال در ساراواک گِردِ هم آمده بودند، بطوریکه تعداد اضافه بر ١١٠٠ نفر از این جمعیت ١٣٠٠ نفری در یک سالن کوچکتر اجتماع کردند و از طریق پخش مستقیم ویدئو ناظر به برنامه بودند
.
درمیان این شرکت کنندگان خانم زنِیدا رامیرز (Zenaida Ramirez) و دکتر ایمن روحانی، اعضاء دارالتبلیغ بین المللی و نمایندگان بیت العدل اعظم، همراه با سه عضو از هیئت مشاورین قاره ای حضور بهم رساندند.

برنامه جلسات که با دعا و خوش آمدگوئی رئیس محفل محلی ساراواک آغاز شد حاوی قرائت پیام بیت العدل اعظم به سه زبان و تقسیم جمعیت به ٤٣ گروه ٢٠-٣٠ نفره برای مطالعه دو پیام بیت العدل اعظم بود.

درکنار نمایش و رقص، آوازهای محلی هیجان و رنگِ بیشتری به این جمع می داد. سخنان قوی و نافذ عضو هیئت مشاورین قاره ای، آقای فوآد ریحانی، دربارۀ چالشهای موجود برای پیشبرد اهداف آینده، غنای کنفرانس را افزایش داد.

گروههای جداگانه، این فرصت را فراهم آورد تا افراد به مباحثه دربارۀ برنامه های فشردۀ رشد بپردازند.

روز دوم، سخنرانی دکتر روحانی، وخلاصۀ گزارشِ گروههای جداگانه، روح جدیدی در این کنفرانس ایجاد کرد.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس منطقه ای در لندن ۴-۳ ژانویه

لندن میزبان بزرگترین اجتماع بهائیان آن کشور طی ۴۵ سال گذشته بود. از اولین کنگره جهانی که در رویال آلبرت هال در سال ۱۹۶۳ برگزار شده بود تا بحال بسیاری از بهائیان یکدیگر را ملاقات نکرده بودند. این بار این گِردهمآئی برای کشورهای شمالِ غربی اروپا و گرین لند برپا شده بود.

حدود ۳۲۰۰ نفر در این کنفرانس شرکت داشتند که ۲ هزارنفر آنان از انگلستان بودند و بیش از ۲۰۰ نفر از جمهوری ایرلند. همچنین تعدادی از این جمعیت از بهائیان سوئد، نروژ، دنمارک و آیسلند و شش نفر از گرین لند شرکت کردند. در کنارِ این ممالک ۲۰۰ نفر از شرکت کنندگان از اهالی کرواسی، استرالیا و مغولستان بودند. این گِردهمآئی بزرگترین مجمعی بود که تا بحال در مرکز طراحی بازرگانی یک نمایشگاه بزرگ تشکیل شده بود. برای عده ای از شرکت کنندگان حتی شرکت در این کنفرانس بخودی خود یک چالش محسوب می شد. برای مثال بهائیان آیسلند با نرخ بالای بلیط هواپیما مواجه شدند و فکر میکردند که تعداد زیادی در کنفرانس لندن شرکت نخواهند کرد.

نمایندگان بیت العدلِ اعظم جناب استیون برکلند و خانم اوران سایخان باتار، هردو از اعضاء دارالتبلیغ بین المللی، در این گردهم آئی شرکت داشتند.

جلسات دعا به زبانهای مختلف گرمای خاصی به کنفرانس داد و از میان سخنرانان کلر اُبرایان از آکسفورد شرکت داشت که دربارۀ شروع فعالیتهایش با نوجوانان و پروژه ای که با دو جوان آغاز کرده بود و توانائی این جوانان در ایجاد جُنبش و حرکت درمنطقه شان به سخن نشست. با توجه به اینکه "هویّت جوانان در میان همین گروهها شکل می گیرد"، در این کنفرانس جوانانی چون اُلینگا تهذیب ۱۸ ساله و برادر ۱۶ ساله اش به فعالیتهایشان در محله ای که زندگی میکنند اشاره کردند.

برنامه های فرهنگی توأم با رقصهای دو جوان از جنوب انگلستان و ارائۀ اشعار معاصر که بوسیلۀ جوانان ویلز خوانده شده، زینت بخش برنامه های شنبه شب بود.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس ابیدجان (یا آبیجان) ۳ و ۴ ژانویه

حضور ۱۲۰۰ نفر در ۱۱ اتوبوس پُر از جمعیت در کنفرانس ابیدجان (پایتخت کشور ساحل عاج) یکی از اجتماعات تاریخی در این کشور را بوجود آورد. شرکت کنندگان با التهاب و اضطراب از کشورهای سیرالئون، لیبریا، گانا و بخشهائی از ساحل عاج سفر میکردند، که مسافرت آسانی نبود. کنفرانس در هتلی در آبیجان، بزرگترین شهر ساحل عاج، برگزار شد که در آن نمایندگان بیت العدل اعظم جناب استیون هال و خانم جُون لینکلن نیز حضور داشتند. همچنین سه مشاور از غرب آفریقا، دکتر مازیاز جنیدی، خانم آگاتا نکتسیا و آقای دِزموند براون شرکت داشتند. کنفرانس به سه زبان انگلیسی، فرانسه و یاکوبائی برگزار شد.

موضوع صحبت ها برحولِ محور ابتکارات فردی و اهمیت آن در یادگیری مردم از اینگونه تجارب در مناطق دیگر بود. نمایندۀ ساحل عاج گزارشی دربارۀ اهداف اولیۀ تشکیل ۱۱ دورۀ فشردۀ رشد، طی نقشۀ پنجساله ارائه داد.

شرکت کنندگان از گامبیا دربارۀ عملیات سیستماتیکی که سبب برانگیختگی توانائیهای منطقه بود، گزارشی ارائه دادند. همچنین مطالب مسرّت بخشی از کلاسهای کودکان به استماع حاضرین رسید. به این ترتیب روزِ اول کنفرانس با رقص زنان و مردانی از ساحل عاج به پایان رفت.

برنامۀ اصلی روز دوم کنفرانس، کارگاههائی دربارۀ برنامه ریزی برای فعالیتهای آینده بود و در مورد بسیاری از مشکلات موجود در مناطق سخن گفتند.

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس منطقه ای کیو، اوكرایین ۲۸ فورىه تا ۱ مارس ۲٠٠٩

آخرین کنفرانس از ۴۱ کنفرانس‌های منطقه ای در شهرهای مختلف دنیا، در شهر کیو با حضور ۷۳۰ شرکت کننده که شامل ۲۸۳ نفر از اکرائین، ۲۱۱ نفر از روسیه، ۶۸ نفر از مولداوی، ۱۵ نفر از ارمنستان، ۶۵ نفر از بلاروس، ۲۱ نفر از استونی، ۱۹ نفر از لیتوان، و ۱۵ نفر از لات ویا، برگزار شد.

دکتر ایمن روحانی و دکتر پنلپی واکر، اعضای دا‌رالتبلیغ بین‌ المللی، به نمایندگی‌ از بیت‌ العدل‌اعظم و همچنین نُه عضو از اعضای مشاورین قاره ‌ای نیز در این کنفرانس شرکت داشتند.

این کنفرنس در محل «خانه سینما»، به یاد بود از دیدار روحیه خانم (همسر حضرت ولی امرالله) در دهه ۱۹۹۰، برگزار شد.

برنامه فرهنگی‌ شنبه شب متشکل از اجراهای هنری مختلفی‌ بود از آواز، رقص‌ و نمایشنامه‌هایی در مورد نمودارهای نقشه پنج ساله. شرکت کنندگان تا ساعت ۱۱ شب با دست زدن، خنده و شادی به تشویق مجریان برنامه پرداختند. یکی‌ از نکات جالب این کنفرنس شرکت دوستان بهائیان بوده. تا یک شنبه، در کیو، ۱۵ نفر از این شرکت کنندگان قصد خود را برای پیوستن به جامعه بهایی آعلام داشتند. در حین جلسات، از اشخاص مشخصی‌ از تمام ممالک اصلی‌ شرکت کننده خواسته شده بود که تجارب خود را در جامعه محلی خود بازگو کنند.

خانم مظفر‌ا ستّارُوا، که در حال حاضر ساکن مسکو، ولی‌ اصلیت ایشان از ازبکستان میباشد، چگونگی‌ ایمان آوردن خود به امر بهایی را شرح داد. در صورتی‌ که ایشان به طور متناوب در مدت چند سال با امر در تماس و مشغول به مطالعه کتب بهایی بوده، در طی دوره نهم تبلیغی در مسکو، در سال ۲۰۰۷ ایشان تصمیم گرفت که به جامعه بهایی بپیوندد. ایشان با شرکت در کلاس‌های روحی سه دوره کلاس را در مدت دو ماه تکمیل کرد. پس از دوره سوم، با کمک یکی‌ از دوستانشان اقدام به تشکیل کلاس‌های کودکان نمود. مدتی‌ بعد ایشان تمام دوره‌های روحی را تکمیل کرد و خود مشغول به تعلیم این کلاس‌ها شد.

از دیگر برنامه‌هایی که توسط بهائیان جدید و قدیم ارائه شد، درباره پیشبرد فعالیت مربوط به دوره‌های رشد و اینکه چطور فرایند اقدام و باز‌تاب به آن به بهبودی و کارگر بودن این اقدامات کمک می‌کند، صحبت شد.

مطالبی‌ که تکرار و تأکید میشد شامل گرفتن یاری از منابع مشخص فردی و مربوط بودن هویت طبیعی این فعالیت‌ها در پرورش ظرفیت جامعه بود. یکی‌ از نمایندگان از كيشينف ، پایتخت مولداوی، توصیف کرد که چطور تمرین صحبت با دوستان خود به آنها کمک کرده که در مورد بیان اعتقادات خودشان موثرتر باشند.

خبر دلگرم کنند دیگری از دنیپروپتروفسک، در اوکراین، به دست رسید. گفته شد که ورزیدگی و معلوماتی که در کلاس‌های روحی کسب شده به موثر بودن فعالیت آنها کمک کرده. در ضمن همراهی با دوستان جدید در فعالیت ها، یکی‌ دیگر از عوامل موثر بوده.

روز یکشنبه با صحبت مشاورین در مورد جوامعی که برنامه رشد به زودی در آنها شروع خواهد شد، آغاز گردید.

شرکت کنندگان به چند گروه برای تمرین عملی تقسیم شدند. نتیجه این مشورتهایی که در این گروهها انجام گرفت بعدا به کل حضار گزارش داده شد و چندی از این گروهها اعلام کردند که در تاریخ شروع فعالیت‌های خود تجدید نظر کرده و شروع برنامه‌های رشد را به جلو انداختند.

خانم دکتر واکر آخرین برنامه این کنفرانس را ارائه داد و در مورد امتیاز شرکت در این کنفرانس صحبت کردند. ایشان اظهار داشت: «برای بعضی‌ از شما این کنفرانس نقطه عطفی خواهد بود... تفاوت بین دوران قبل و دوره بعد از کنفرانس کیو را احساس خواهید کرد. برای دیگران مدتی‌ طول خواهد کشید که به این امر پی ببرند. ولی‌ من شکی ندارم که زندگی‌ شما هیچ وقت مانند گذشته نخواهد بود».

اصل مقاله را به انگلیسی در این سایت ملاحظه فرمائید.

کنفرانس سیدنی، استرالیا ۲٥-۲۴ ژانویه ۲٠٠٩

روز شنبه ۲۴ ژانویه حدود ۵۵۰۰ نفر کنفرانس سیدنی را، در کنارۀ بندر زیبای آن شهر، با نواختن موسیقی سنتی و اصیل بومی های آن کشور، آغاز کردند. شرکت کنندگان از شهرهای بزرگ، روستاها، مزارع و نقاط بومی و از قلب صحراهای آن، حتی از فاصله ۳۳۰۰ کیلومتری برای شرکت در کنفرانس سفر کرده بودند تا در تالار اُپرا در بندر سیدنی گِرد هم آیند. در آغاز، سبدی بزرگ از گل رُز قرمز به یاد و قدردانی از بهائیان ایران در کنفرانس جای گرفت. نمایندگان بیت العدل اعظم آقای استیون هال و خانم زنیدا رامیرز و پنج نفر از از اعضای مشاورین قارهای دیوید چیتل بارو، اریک کینگستون، منیژه ریحانی، هنری تاماشیرو، و بیاتریس بنسون شرکت داشتند.

خانم رامیرز در سخنان خود عنوان کرد که در دوران خاصی زندگی میکنیم که باید پاسخگوی درخواست بسیاری از افرادی باشیم که میخواهند در این فرآیند شرکت داشته باشند، و نیاز به از خودگذشتگی و فداکاری داریم.

منشی محفل ملی استرالیا نیز اذعان داشت که میزان مطالعات دورهای، رشدِ بسیار جالب توجهی داشته است ضمن اینکه اهداف برنامه ریزی های لازم تا آوریل ۲۰۰۹ نیز اعلان شد.

به دنبال آن آقای هال اظهار داشت که شرکت در مؤسسات آموزشی به جامعه بهائی این نیرو را میدهد تا به بشریت خدمت کنیم. بعد ازظهر شنبه با اظهارات کوتاه نمایندگان نقاط مختلف از فعالیتها و تجربیاتشان ادامه داشت و با رقص و برنامه های هنری پایان گرفت.

روز یکشنبه با دعا و سخنان عضو هیئت مشاور قارهای دکتر اریک کینگستون دربارۀ تاریخ آینده بهائی در استرالیا آغاز شد و سپس افراد به ۳۱ گروه مشورتی تقسیم شدند که تمرکز بر فعالیتهای رشد داشتند. این فرصتی بود تا افراد از تجربیات شخصی شان سخن بگویند. بعدازظهر یکشنبه ۹۱ نفر آمادگی خود را جهت مهاجرت به شهرهای مورد نیاز اعلان کردند. حدود ۵۰۰ نفر متعهد شدند که جلسات دعا برگزار کنند و ۵۳۰ نفر قرار شد کلاسهای روحی را آغاز کنند و سپس گزارشی از ۳۷۶ کودکی که در برنامه های همزمان شرکت کرده بودند بعمل آمد که منجر به تشکیل ۵۶ جلسۀ دعا و ۵۲ کلاس کودکان جدید شد.

کنفرانس مادرید، اسپانیا ۲٥-۲۴ ژانویه ۲٠٠٩

در این کنفرانس ۱۴۰۰نفر از اسپانیا، پرتغال و جزائر قناری شرکت داشتند که دو برابر افرادی بود که در آغاز انتظار میرفت. کنفرانس در هتل بزرگی در نزدیکی فرودگاه برگزار شد که در آن بیش از هزار نفر از اسپانیا، ۱۴ نفر از پرتغال، ۱۳۵ نفر از جزائر قناری بعلاوۀ دو نفر از آندورا و ۹ نفر از شهر اسپانیائی ملیلا در شمال آفریقا و تعدادی از اروپا، آمریکا، آفریقا و آسیا شرکت داشتند. کنفرانس از صبح روز شنبه ساعت ۱۰ صبح با دعا و مناجات به زبانهای متفاوت و با حضور نمایندگان بیت العدل اعظم آقای خوآن فرانسیسکو مورا و دکتر پنلوپی واکر و با قرائت پیامهای بیت العدل اعظم که توجه حاضرین را به بنای ۸ برنامه فشردۀ رشد تا ماه آوریل جلب میکرد، شروع شد. یکی از مطالب روز اول خلاصه ای بود که آقای مورا دربارۀ نیروی محرکۀ رشد عنوان کرد و آن درک جدیدی از فرآیند مؤسسات میداد که حاضرین هم تجربیات خود را دراین زمینه با جمع درمیان گذاشتند. دربرنامه های هنری آنروز جوانان هم شرکت داشتند.

روز دوم با جلسات دعا به زبان پرتغالی و اسپانیائی آغاز شد و خانم زوریدا گارسیا، عضو هیئت مشاورین قارهای، سخنانی را به این صورت عنوان کردد که چالش هر یک ازما این است که بدرخشیم، و هر روز و هر ساعت در انجام این کار اهمیت دارد. پس از آن ۱۸ گروه مجزا تشکیل شد که منجر به تشکیل ۵۰۰ کلاس روحی، جلسۀ دعا، مطالعات دوره ای و فعالیتهای مربوط به کودکان و نوجوانان شد و ۱۲ نفر آمادگی خود را برای مهاجرت به نقاط دیگر اعلان کردند.

کنفرانس اولانباتار، مغولستان ۲٥-۲۴ ژانویه ۲٠٠٩

در این کنفرانس ۱۸۰۰ نفر شرکت کردند که از کشورهائی مانند روسیه به سردترین پایتخت دنیا سفر میکردند. از این تعداد ۴۰۸ نفر از منطقۀ خوفسگل، ۴۳ نفر از منطقۀ خنته، ۱۶۰نفر از منطقۀ اولیاستا، ۱۲۰ نفر از منطقۀ سنشند، ۴۵۰ نفر از اولات باتور و حدود ۵۰ بهائی از روسیه شرکت کردند، بطوریکه یکی از اعضاء محفل ملی اظهار داشت که تشکیل ِ اجتماعی با این تعداد شرکت کننده در مغولستان بسیار نادر بوده است.

کنفرانس در سالن یک نمایشگاه برگزار شد و با حضور نمایندگان بیت العدل اعظم خانم اورانسیخان باتر که خودش مغولی است و خانم جوون لینکلن به همراه مشاور قارهای خورشیدا پورسیوا، بیژن فرید، و دلفروز نسیموا تشکیل شد.

درهردو روز کنفرانس آقای Tsedendambaa مشاور رئیس امور مذهبی ِ مغولستان شرکت داشتند. وی اظهار داشت که در سال ۲۰۰۸ برنامهای آغاز کرده است که توسعۀ آن تا سال ۲۰۲۰ ادامه خواهد داشت و در جهت ِ تکمیل اهداف بهائی است. وی اضافه کرد که بهائیان مغولستان باید نمونه و سرمشقی برای ایجاد اعتماد بنفس در انجام فعالیتها برای افراد دیگر باشند و در اثناء سخنانش به آثار و نوشتجات بهائی نیز اشاره کرد.

همچنین خانم دکتر Batsererdene وزیر بهداشت سابق و رئیس کالج پزشکی در اولان باتر حضور داشتند که طی دو سال ِ گذشته کلاسهای روحی را با ۱۴ راهنما و ۴۰۰ شرکت کننده اداره میکرد. وی در سخنانش به فعالیتهای اصلی و مشارکت افراد در این کلاسها برای آموزشهای اخلاقی اشاره کرد و اینکه پرستارها و پزشکان با حس ِ خدمت به بشریت افراد خوبی برای تکمیل این اهداف هستند. تعداد زیادی شاگردان کلاسهای روحی در این کنفرانس حضور داشتند.

روز شنبه گروه ۱۷۰۰ نفره به ۴۱ گروه جداگانه و یکشنبه به ۱۷ مجموعه تقسیم شدند. هر دو گروه بسیار موفق بود. در گروه های روز شنبه بسیاری از افراد متعهد شدند که در برنامههای رشد مشارکت داشته باشند و ۷ نفر از شرکت کنندگان از اولان اود پیشنهاد کردند که به منطقۀ Yakutsk مهاجرت کنند تا بتوانند در آنجا کمکی باشند . برنامه های فرهنگی در هردو روز توسط هنرمندان حرفهای و برندگان جایزه و ستارگان تلویزیون اداره شد بطوریکه یک از اعضاء محفل ملی عنوان کرد که تا دو ماه پیش تصور نمیرفت چنین اجتماعی برگزار شود.

کنفرانس لای، پاپوئا گینه نو، ۱۸-۱۷ ژانویه ۲٠٠٩

برای شرکت درکنفرانس پاپویا گینۀ نو، بهائیان با هلیکوپتر، قایق و هواپیما سفر کردند تا از روی خطِ آتشفشان بگذرند و خود را به شهر «لای» برسانند. این چالشها به صورت دیگری برای کسانیکه با اتوبوس سفر میکردند همراه بود و برخی برای شرکت در این کنفرانس مسیری را در حدود یکهفته پیاده طی نمودند. با همۀ این احوال جلسه رأس ساعت ۸ صبح روز ۱۷ ژانویه با ادعیه و مناجاتهای کودکان، جوانان و بزرگسالان آغاز شد و بهائیان این سرزمین میزبان بخش کوچکی از بهائیان جزیرۀ سلیمان، و شرکت کنندگانی از کشورهای استرالیا ، کنیا و بریتانیا بودند.

حضور نمایندگان بیت العدل اعظم آقای استیون هال و خانم زنایدا رامیرز با هشت عضو از اعضای محفل ملی گینۀ نو و سه عضو از اعضاء محفل ملی جزایر سلیمان و دو نفر از اعضاء مشاورین قارهای، این کنفرانس را کاملتر کرد.

درمجموع حدود ۱۵۰۰ نفر، یعنی سه برابر تعدادِ افرادی که انتظار می رفت، در این کنفرانس شرکت کردند، که به ظرفیتی بیش از ۷۰۰ نفر در دانشگاه صنعتی نیاز داشت. کنفرانس با صحبتهای خانم رامیرز و گزارش روشن و توصیفی از فرآیند و فعالیتهای جاری و تجربۀ رشد و انتقال در مناطق، توسطِ اعضاء محفل ملی، آغاز شد.

مباحث بعد از ظهر متمرکز بر نقشۀ پنج ساله بود و همچنین گزارشی از خانم وِرا ارائه شد درمورد اینکه کلاسهای کودکان چند برابر شده است.

بعدازظهر شنبه به جشنهای فرهنگی و تأثیر فعالیتهای بهائی بر افراد مناطق اختصاص یافت و تا آخرشب ادامه داشت.

یکشنبه صبح «به برنامه ریزی برای آینده» اختصاص داده شد و شرکت کنندگان به دو گروه مشاوره و برنامه ریزی برای مناطق خاص تقسیم شدند تا به ارزیابی طرح های عملکرد رشد گروهی و فردیِ و آنچه این مناطق تابحال آموخته است بپردازند. این فعالیت منجر به تعهد ۱۰۰۰ نفر برای فعالیت شد که ۱۵۰ نفر آنان آمادگی خود را برای سفر به مناطق دیگر اعلام کردند. ۱۱۹ نفر پیشنهاد کردند که دوره های مطالعاتی جدیدی در منازلشان آغاز کنند. ۲۴۸ نفر متعهد شدند که کلاسهائی برای کودکان آغاز کنند، ۲۲۶ نفر کلاس های دیگر روحی را بگذرانند و ۳۱۹ نفر جلسات دعا در منازلشان منعقد کنند.
مشورتها همچنین منجر به هدایت نقشه های جدید در هرکلاستر گردید.

کنفرانس ونکوور، کانادا ۱۸-۱۷ ژانویه ۲٠٠٩

حدود ۲۴۰۰ نفر از بریتیش کلمبیا، آلبرتا و ساسکاچوان در این کنفرانس شرکت کردند، درحالیکه هفتۀ پیش از آن در کنفرانس تورنتو ۴۰۰۰ نفر حضور داشتند. تعداد شرکت کنندگان آنقدر فراتر از انتظار بود که برنامه ها در سه حوزۀ متفاوت ارائه شد و در واقع از طریق ویدئو به گوش کلیه شرکت کنندگان رسید.

نمایندگان بیت العدل خانم باتر و آقای استیون برکلند به نوبت در دو حوزه برنامه داشتند، در حالیکه دو نفر از اعضای مشاورین قاره ای خانم «آن بویلز» و آقای «دان اسکات» و اعضاء محفل ملی کانادا حوزه های دیگری را اداره میکردند. پس از برگزاری دعا و مناجات و قرائت پیام بیت العدل اعظم به زبان انگلیسی و فرانسه، پیامهای دیگری گروه های جداگانه، همراه با پیام ۲۰ اکتبر از مرکز جهانی مورد مداقه بیشتری قرارگرفت.

خانم باتر به تاریخچه فعالیتهای بهائی دردهۀ اخیر اشاره کرد و اینکه چگونه ترکیبات گوناگون فعالیتها منجر به رشد تدریجی شده است، درحالیکه هدف از این فعالیتها فقط ازدیاد تعداد افراد نیست بلکه افزایش توانائی عملکرد و تأثیر برجامعه است.

گزارش دو مشاور منطقهای از آلبرتا و بریتیش کلمبیا همراه با تجربیات و فعالیتهای آنان بود و اینکه چگونه آنان افرادی را به تورنتو فرستاده اند تا از تجربیات آنان بهره گیرند و توانسته اند بعدها نگرش های خاصی را بنا سازند.

جلسات بعدازظهر به صحبت های آقای برکلند اختصاص داشت که فعالیتهای مناطق بهائی، کلاسهای جمعی، دعا با یکدیگر، آموزش کودکان و توانمندی نوجوانان را در بر میگرفت که لزوما ً به معنای گشودن مرزهای روحانی بر نوع ِ بشر است. هدف از این فعالیتها اینست که عالم الهی را با قلوب و اذهان مردمان مرتبط سازیم. همچنین در جلسات بعدازظهر برنامه هائی توسط جوانان ارائه شد که در آن تجربیات خود را با دیگران در میان گذاشتند.

دربرنامۀ فرهنگی شنبه شب موسیقی توأم با قطعات شادیآفرین ارائه شد.

درروز دوم کنفرانس شرکت کنندگان به ۳۱ گروه مشورتی دربارۀ فعالیتهای آینده در مناطق مختلف تقسیم شدند که در آن نه تنها افراد دربارۀ فرصتهای آتی به بحث و فحص پرداختند بلکه ترغیب شدند که فرمهای خدمات کوتاه-مدت را ملاحظه و امضاء کنند بطوریکه درخاتمه ۸۰۰ فُرم خدمت پُر شده بود.

کنفرانس ماناگوا ، نیكاراگوا ۱۸-۱۷ ژانویه ۲٠٠٩

از نظر تعداد کشورهای شرکت کننده، این کنفرانس گستردهترین تعداد کشورهای شرکت کننده یعنی ۲۵ کشور در مناطق آمریکای مرکزی، جزایرقرائب و نیکاراگوئه را در بر می گرفت.

از مناطق اسپانیائی زبان کاستاریکا، کوبا، جمهوری دومنیکا، اِل سالوادور، گواتمالا، هاندوراس، نیکاراگوئه، پاناما، پورتوریکو، واز مناطق انگلیسی زبان بارابادوس، بلیز، دامنیکا، گرانادا، جامائیکا، جزایر لیوارد، سَنت لوسیا، و بسیاری از کشورهای دیگر فرانسه و آلمانی زبان شرکت داشتند که تعداد آنان جمعا ً به ۱۵۰۰ نفر میرسید. مشارکت ِ این افراد با زبانهای گوناگون چه درمشورتهای مربوط به فعالیتها و چه در خواندن دعا ومناجات نمایان بود. اگرچه بخش اعظم کنفرانس به زبان اسپانیائی اداره میشد ولی از گوشیهای مخصوص ترجمه برای انتقال مطالب استفاده شده بود. بسیاری از افراد شرکت کننده اولین بار بود که از کشور ِ خود خارج میشدند و بسیاری دیگر برای شرکت در این کنفرانس رنج ِ ساعتها و روزها مسافرت را برخود هموارکرده بودند.

تهیه Travel Document یکی دیگر از چالشهای شرکت در این کنفرانس برای برخی از دوستان بود. دوستانی از جزایر هائیتی اگرچه موفق به اخذ ویزا شده بودند اما مجبور بودند که مرز کشورهائی مانند جمهوری دامنیکا را با اتوبوس طی کنند.

چهرۀ اصلی کنفرانس متمرکز بر کمک عمده و اساسی افراد ِ مناطق وسیعتر به دوستان ساکن در مناطق محدودتر میشد.

روز ِ اول خوش آمدگوئی به واردین از طریق یک نمایش جغرافیائی از مناطق انجام شد. دو نماینده بیت العدل اعظم آقای خوآن فرانسیسکو مورا وخانم راشل اندِگوا، همراه با اعضاء دارالتبلیغ و هفت عضو از هیئت مشاورین قارهای در جلسه حضور داشتند. پس از بررسی پیام بیتالعدل دربارۀ این گِردهمآئی، خانم اندِگوا به تشریح رشد تاریخی در سالهای گذشته پرداخت و اینکه چگونه فعالیتهای پیروان آئین بهائی طبق منابع و نیازها و مدت زمان موجود، تغییریافته است. ایشان اضافه کرد که درحال ِ حاضر سیستمها و فعالیتها در مقطعی هستند که میتوانند جریان رشد را در مجامع گسترده تر سامان دهند. این یک نیاز اضطراری برای بهائیانی است که خود را وقف خدمت کرده اند. این بحث بعد ازظهر با صحبتهای جناب ِ مورا ادامه یافت بطوریکه ایشان عناصر جریان مؤسسات و الگوی رشد سالم را تشریح و اضافه کرد که چگونه شرایط جهان کنونی ارتباط تنگاتنگ با افزایش استقبال مردم جهان در مشارکت آنان با فعالیت های اصلی جوامع بهائی دارد.

روز یکشنبه پیش از آنکه شرکت کنندگان به ۴۰ گروه مجزا تقسیم شوند، نقشه هائی برای مناطق خاص مورد بحث قرارگرفت.

در این گروه های مشورتی چالشهای موجود صادقانه شناسائی شد و از هر شرکت کنندهای درخواست شد تا لیست خدمات اساسی را بیان کند. ۱۴ مجموعه برای انجام برنامه های رشد درماه آوریل مشخص شدند و سه کلاستر دیگر هم تحت پوشش این کلاسترها درآمدند. در حقیقت صدها نفر ابراز داشتند که مایلند به مناطق دیگر سفرکنند و از این طریق به پروژه یاری رسانند. و بیش از هزار نفر از شرکت کنندگان اظهار داشتند که میتوانند در برگزاری جلسات دعا، دوره های مطالعاتی، کلاسهای کودکان، نوجوانان، و جوانان کمک باشند.

کنفرانس باتمبانگ، کامبوج ۳۱ ژانویه تا ۱ فوریه ۲٠٠٩

دراین کنفرانس بهائیان از چهارکشور کامبوج، لائوس، تایلند و ویتنام، شرکت داشتند. این کنفرانس در سالن شهرداری باتمبانگ، دومین شهر ِ بزرگ کامبوج، با جمعیت بیش از یک میلیون نفربرگزار شد که ۲۱۰۰ نفر درآن شرکت کردند.

جلسه با مناجاتهای شروع به پنج زبان و با رقصهای سُنّتی آغاز گردید. یکی از نمایندگان دولت محلی نیز در سالن کنفرانس حضور داشت و رئیس محفل ملی آن کشور به شرکت کنندگان خوشآمد گفت.

نمایندۀ دولت، آقای آئِم تِؤرن، جلسه را مورد خطاب قرار داد و گفت: «وحدت ادیان و توازن بین گلهای آن از ضروریات استقرار صلح است و جمع شما دلیلی براین ادعاست». وی همچنین اضافه کرد که آرزو میکرد که «هریک از ما این روح را به مردمانمان بازمیگردانید».

از نمایندگان بیت العدل ِ اعظم خانم باتر و خانم جُون لینکلن شرکت داشتند. خانم باتر اولین سخنرانی خود را بطور مختصر به ابعاد تاریخ و رشد آئین بهائی در دهه های اخیر اختصاص دادند. وی چنین تشریح کرد که بهائیان جهان تا ماه آپریل امسال ۴۰۰ برنامه فشردۀ رشد را آغاز خواهند کرد که ۱۲ تای آن ازمیان ِ کشورهای ِ شرکت کنندۀ این کنفرانس هستند. ایشان گفتند: «این کنفرانس این فرصت را به ما میدهد که ارجحیت های زندگی خود را پیدا کنیم».

نمایندگان کشورهای دعوت شده نیز اخبار مربوط به جوامع خویش را ابراز کردند.

زبان سخنرانیها در این کنفرانس زبان خِمِر بود ولی امکان ترجمه از طریق گوشی فراهم شده بود.

خانم لینکلن وضیعت پیشرفتهای بهائیان باتمبانگ را در بکارگیری فرایند رشد فعالیت های اصلی تشریح کردن و تأکید نمود که ما بیش از هرچیز به «تعهد و سرسپردگی نیازداریم تا عمل به خدمت را افزایش دهیم». در کنار ِ این دوستان هم از هر منطقه ای داستانهائی از فعالیت هایشان بیان کردند. ازجمله اینکه برخی از جوانان از نقاط گوناگون براین باور بودند که به دلیل ساختار فرهنگی این کشور، مبنی براینکه تمایلی به گفتگو دربارۀ دین وجود ندارد، تبلیغ مستقیم مفید به فایده نخواهد بود. اما به هرحال تصمیم گرفتند که آئین بهائی را مستقیماً با هموطنان خود مطرح کنند. نتیجۀ کوشش آنها این بود که ۴۲ نفر به جامعۀ بهائی پیوستند.

با ارائه داستانها و نظریات بیشتر ِ شرکت کنندگان، جلسۀ روز شنبه همراه با رقص و آواز به پایان رسید.

جلسۀ روز یکشنبه با سخنان یکی از اعضای مشاورین قاره ای، خانم دکتر لی لی لو لودِهر، آغاز شد و شرکت کنندگان به دوگروه تقسیم شدند تا طرح های اجرائی هر منطقه را طبق هدایت های بیت العدل اعظم مروری کنند.

یکی از جوانان لائوس بنام سام آهنگی بنام «ما یگانگی هستیم» اجرا کرد که بعد از آن از نمایندگان هرمنطقه ای درخواست شد که اهداف نقشه های ناحیۀ خود را با شرکت کنندگان در کنفرانس مطرح کنند. جلسۀ روز یکشنبه نیز با بیانات نماینده محفل ملی خانم لینکلن به پایان رسید.

کنفرانس فرانكفورت، آلمان ۸-۷ فوریه ۲٠٠٩

بیش از ۴۶۰۰ نفر، یعنی دوبرابر تعدادی که از ابتدا طرح ریزی شده بود، در بزرگترین کنفرانسی که تا به حال در فرانکفورت/آلمان برقرار شده است، شرکت کردند.

محل برگزاری این رویداد در سالن گنگره در محلی بنام مجتمع مس فرانکفورت، سومین محل ِ بزرگ بازرگانی در جهان، برگزار شد. به دلیل ازدیاد افراد، تهیه کنندگانِ برنامه، سالن دوم و سوم را هم به این سالن اضافه کردند.

پراکندگی شرکت کنندگان به این صورت بود که قریب به ۲۰۰۰ نفر از آلمان، ۸۰۰ نفر از فرانسه و ۳۵۰ نفر از سویس و هلند شرکت کرده بودند و مابقی از اطریش، بلژیک، جمهوری چک، مجارستان، کوسووُ، لیتوان، لوکزامبورگ، مقدونیه، لهستان، سِربستان، و اسلواک بودند، که حدود ۶۹ درصد آنها از مجارستان با اتوبوس از طریق آلمان سفر نموده و هفته ها وقت صرف اخذ ویزا کرده بودند.

هدف از این کنفرانس اینکه فعالیت های گذشته را جشن بگیرند و برای فعالتیت های آینده برنامه ریزی کنند، با توجه به اینکه هرنقشی که هرفردی بازی میکند درحقیقت تأثیر در ساختن این بنا دارد. این نکته ای بود که توسط رئیس محفل ملی آلمان، دکتر هانس مارتین نولتنیوس، به عنوان سرآغاز این کنفرانس مطرح شد. او میخواست که این کنفرانس را با ارکستر مشهور فیلارمونیک برلین مقایسه کند که در آن نوازندگان ِ جوان، برخی مُسنتر، افراد هنرمند از فرهنگ ها و زمینه های گوناگون شرکت میکنند و سازهای کاملا ً متفاوتی مینوازند که هریک از آن سازها به تنهائی نوائی گوشخراش دارد اما هنگامیکه بایکدیگر نواخته میشود آهنگ ِ آن حیرتانگیز است.

دراین کنفرانس نمایندگان بیت العدلاعظم، آقای استیون برکلند و خانم جون لینکلن شرکت داشتند و صحبت های آنان ترکیبی بود ازاینکه چگونه استعدادهای مردم میتواند از طریق تعهد دیگران تغذیه شود. این صحبتها همراه با داستانها و تجارب شرکت کنندگان بود. خانم لینکلن درحالیکه این کنفرانس را مرتبط با گردهم آئیهای دیگر میکرد از فداکاریهائی که مردم در پاسخ به دعوت بیت العدل انجام دادهاند سخن میگفت که نشانۀ آن شرکت در همین کنفرانس بود.

آقای برکلند تأکید کرد که اگر ما دربارۀ اینکه می خواهیم با زندگیمان چکاربکنیم ابهام داشته باشیم، میتوانیم به این مسأله توجه کنیم که سعی کنیم روحی شادمان داشته باشیم و اجازه ندهیم که وقایع این جهان ما را از این کار وابدارد. میدانیم که قدرت تغییر جهان در دست ِ ماست.

دراین کنفرانس فعالیت های انجام شده، تأثیر این فعالیت ها برجوانان همراه با تشریک تجارب افراد نیز مطرح شد. یکی از فعالیت هائی که مطرح شد پروژۀ فوتبال در مجارستان بود برای جوانان بین ۷ تا ۱۶ ساله. در این پروژه فوتبال توأم شده بود با تمرکز روی درسهائی از ارزشهای اخلاقی.

این کنفرانس به ۶ زبان انگلیسی، آلمانی، فرانسه، چکسلواکی، لهستانی و مجاری ترجمه میشد.

کنفرانس پادوآ، ایتالیا ۸-۷ فوریه ۲۰۰۹

دراین کنفرانس قریب به ۱۷۰۰نفرشرکت کردند که حدود ۳۰۰ نفر از آنان کودکان و نوجوانان بودند، بهائیانی هم از مناطق بوسنی، هرزگوین، بلغارستان، کرواسی، یونان، ایتالیا، مالتا، رومانی، سن مارینو، سیسل و سالیوان دعوت شده بودند که به ده ملیت دیگر افزوده شدند. درمیان آنان، افرادی برای شرکت در کنفرانس دو روز در سفر بودند.

دکتر ایمان روحانی و دکتر پنِلُپی واکر نمایندگان بیت العدلاعظم بودند که همراه با اعضاء مشاورین قارهای نادیا کاپُلد، الهان سزگین و سهراب یوسفیان در کنفرانس شرکت داشتند. محل برگزاری کنفرانس نقطۀ جهانگردی شناخته شده آبانو ترمه بود.

روز شنبه با مناجات و پیام بیت العدل اعظم و سخنان دکتر واکر آغاز شد و طی چند ساعت شرکت کنندگان دیدگاه آئین بهائی را مطرح کردند. یکی از نکاتی که ایشان تأکید کردند اهمیت ادامۀ تقویت نگرش فرهنگ یادگیری در کلیه فعالیت ها بود. وی با استناد به آثاربهائی ضرورت نیازهای جامعۀ امروز و فرصت های منحصر به فرد خدمت را بیان کرد. درضمن شرکت کنندگان به ۲۷ کارگاه مطالعه تقسیم شدند که در آن به مطالعۀ پیام مورخ ۲۰ اکتبر بیت العدل اعظم پرداختند.

بعد از ظهر شنبه دکتر روحانی به مراحل تأسیس و پیشرفت مؤسسات آموزشی که از سال ۱۹۹۶ تاکنون ادامه داشته پرداخت و یادآور شدن که ما هم اکنون در میانۀ یک تلاش ۲۵ ساله هستیم که عناصر الگوی سالم رشد جوامع را مشخص میکند. وی تأکید کرد که فعالیت هر فرد میتواند در اجرای این طرح مؤثرباشد.

روز دوم این کنفرانس کوتاه بود و به سخنرانی مشاورین قارهای و مشورت در کارگاه ها اختصاص داشت. افراد بسیار تعهد به همکاری دادند و حدود ۳۲۳ نفر برای آغاز فعالیت های مرکزی داوطلب شدند.

کنفرانس استانبول، تركیه ۱٥-۱۴ فوریه ۲٠٠٩

دراین کنفرانس ۹۲۵ نفراز آلبانی، قبرس و ترکیه گردهم آمدند و بزرگترین رویداد تاریخی بین این سه منطقه را تشکیل دادند، که در سالن دانشگاه یدیت په تشکیل شد. شرکت کنندگان متشکل از ۴۱ نفر از آلبانی، ۵۱ نفر از قبرس و هفت نفر از ملیت های دیگر بودند و برخی افراد مُسن برای شرکت یک سفر ۳۱ ساعته را متحمل شدند.

کنفرانس با ذکر ادعیه و موسیقی کُر همراه با سبد گُل قرمز به یاد یاران ایران، و خوش آمد گوئی نمایندۀ محفل ملی به میهمانان، آغاز گردید. نمایندگان مرکزجهانی آقای استیون برکلند و دکتر ایمان روحانی حضور داشتند و جناب برکلند مباحث را از صحبت دربارۀ تاریخ آئین بهائی و ملزمات فعالیت های امروزه، و اینکه موفقیت ما درگرو قوی شدن ِ تک تک افراد بهائی است، باز کردند.

برنامه بعدازظهر متمرکز بر فرآیند مؤسسات آموزشی و اینکه چگونه این فرایند موتور حرکت رشد فعالیت های بهائی را تشکیل میدهد. درادامه، دکتر روحانی دربارۀ روش فعالیت های بنیادین و ریشه گرفته از زندگی معمول مناطق توضیح دادند، با تأکید بر اینکه فرآیند مؤسسات آموزشی برای همه است نه فقط ما.

دراین کنفرانس همچنین خانم فوزیه باکی و دکتر الهان سزگین، اعضاء مشاورین قارهای در روز یکشنبه نیازهای معمول برای بنای فعالیت های مرکزی رشد را تشریح کردند و۲۲ کارگاه برای مشاوره در مورد مسائل مناطق بخصوص تشکیل شد. شرکت کنندگان در مورد طرح های فشردۀ رشد تصمیم گرفتند که سه برنامه تا ماه آوریل، سه برنامه دیگر تا پایان سال ۲۰۰۹ و چهاربرنامه دیگر تاپایان سال ۲۰۱۱ انجام شود و ۲۳ نفر گفتند که به مناطق دیگر مهاجرت میکنند تا به آنان کمک کنند.

کنفرانس باكو، آذربایجان ۲۲-۲۱ فوریه ۲٠٠٩

این کنفرانس ۳۶۰ نفر از آذربایجان، گرجستان و ترکمنستان را به باکو کشانید. محل برگزاری کنفرانس در هتلی در کرانۀ دریا بود که ۲۷ نفر بهائی از ترکمنستان، ۴۷ نفر از گرجستان و تعداد زیادی از آذربایجان و معدودی شرکت کننده از کشورهای دیگر را در خود جای داد.

روز دوشنبه گروهی از ترکمنستان از طرف دیگر دریای خزر با کشتی کوچکی عازم کنفرانس شدند در حالیکه میدانستند که اوضاع جوی میتواند بسیار خطرناک باشد.

کنفرانس ساعت ۹ صبح شنبه با حضور نمایندگان بیت العدل خانم زنایدا رامیرز و دکتر ایمان روحانی آغاز شد. خانم رامیرز با تأکید بر نقش فعالیت هر فرد و دکتر روحانی با تمرکز بر فرآیند مؤسسات آموزشی و عناصر الگوی سالم رشد مباحثات را شروع کردند. طی روز بهائیان تجارب خود را با دیگران درمیان گذاشتند و برنامه های فرهنگی نیز این روز را خاتمه داد.

روز دوم عضو محترم مشاور قارهای خانم دلفروز نسیموآ دربارۀ نیازهای رایج امروز و بخصوص دوره های جدید فعالیت های اصلی، سخنانی ایراد داشتند. شرکت کنندگان به کارگاه هائی تقسیم شدند که به فعالیت های مناطق خاص پرداختند. دکتر روحانی نیز اشاره کردند که این گردهمآئی می تواند زندگی شرکت کنندگان را تغییر دهد و در ادامه صحبت هایشان به تاریخ امر در آذربایجان و مسئولیت هائی که در پیش است اشاره نمودند.

کنفرانس اكرا، غنا ۲۲-۲۱ فوریه ۲٠٠٩

از ۱۷۰۰ نفری که برای شرکت درکنفرانس به آکرا پایتخت غنا آمده بودند، ۹۵۰ نفر از خود غنا بودند، ۱۵۶ نفر از بنین، ۱۴۰ نفر از بورکینا فاسو، چهار نفر از کیپ ورد، سه نفر از گینه بیسائو، ۱۶۰ نفر از نیجر ، ۱۳۷ نفر از نیجریه و حدود ۲۰۰ نفر از توگو بودند.

نمایندگان بیت العدل اعظم آقای برکلند و خانم ریچل اِندگوآ، بعلاوۀ مشاورین قارهای دکتر مازیار جنیدی و آقای زُوِه تیبا انگانیادیه و خانم آگاتا گِیسی انکِتسیا بودند. کنفرانس در سالن بزرگ دانشگاه غنا ، لگون، برگزار شد.

روز اول با سخنان آقای برکلند و داستان دو خادم بزرگ امرالله شروع شد و ایشان بر اهمیت تمرکز به هدف تکیه کردند. پیامهای بیت العدل اعظم قرائت شد و شرکت کنندگان به کارگاههای مطالعه پیام ۲۰ اکتبر تقسیم شدند. طی روز شنبه نمایندگان محفل ملی با ارائه تجارب خود پیشرفت ها را نمایان ساختند و هرکشوری گزارشی از فعالیت های خویش ارائه کرد.

در نیجر دریک منطقه بهائیان ۲۰ ماه پیش یک برنامه رشد را شروع کردند وحال به دورۀ هشتم رسیده است. تعداد بهائیان منطقه از ۱۰۰نفر به ۳۰۰ نفر و تعداد گروههای مطالعه دوبرابر، یعنی به ۳۰ بالغ شده است. برنامه روز شنبه با تشریک تجارب شرکت کنندگان و برنامه های فرهنگی ادامه یافت.

روز دوم ، ابتدا خانم انکِتسیا مروری بر موفقیت های هرمنطقه داشتند و همچنان که کشور به کشور را بررسی میکردند، وظایفی را که از جانب بیت العدل به هریک از کشورها تفویض شده بود یادآور می شدند و میپرسیدند: «آیا میتوانید این را انجام دهید؟»

شرکت جوانان عامل کلیدی در رشد بوده است. نمایندگان گزارش دادند که مثلاً در کشور بنین، تمام فعالیت های آموزشی و جلسات دعا را جوانان پیش میبرند.

کنفرانس مانیل، فیلیپین ۳٠-۲٩ نوامبر ۲٠٠۸
کنفرانس پورتلند، اورگان اىالات متحده امرىكا ۷-۶ دسامبر ۲٠٠۸
کنفرانس آتلانتا، جورجیا اىالات متحده آمرىكا ۷-۶ دسامبر ۲٠٠۸
کنفرانس آلماتى، قزاقستان ۷-۶ دسامبر ۲٠٠۸
کنفرانس کوالالامپور، مالزیا ۲۸-۲۷ دسامبر ۲٠٠۸
کنفرانس تورنتو، کانادا ۱۱-۱٠ ژانویه ۲٠٠٩
کنفرانس گوادالاهارا، مكزىك ۱۱-۱٠ ژانویه ۲٠٠٩
کنفرانس اوکلند، زولاند نو ۳۱ ژانویه تا ۱ فوریه ۲٠٠٩

 
© 2008 Bahá’í International Community